Düþlerim ketumdu, hafýz yoksa düþ diye tutturduðum muydu gerçeklerin sapaðýnda saklý iken onca aný ve andaki mevcudiyetim her duyguyu þiir þölenine çevirme isteðim ve nice þiirler yazýlasý:

Kâh aþkýn sarkacý

Kâh yüreðin yongasý

Devþirmen bir milat

Deli cesareti

Dinmediði kadar imkânsýz aþkýn efkarý

Bir boyutsa içine saklandýðým yoksa içimde sakladýðým mýydý elbet babadan tembihli ve ütülü ruhlarýn kayýp haritasý bense aþikâr: nice boylam nice meridyen bazen Afrika bazen Kutuplarda saklý devingen hüviyetim hürriyet bellediðim elbet bir hayal bu yüzden kâh coþkumla serildiðim ekvator kâh özlemini duyduðum Kutuplar bense efkârýn duayeni Kutup Yýldýzý belki de ekvatorda açmayan bir çiçek tomurcuklanan hayallerim gonca misali ilhamýn uçuþan perdeleri ve en sevdiðim insanlarla sýrf kurduðum göz temasý deðil yürekten yüreðe atýlýn köprü ve nicesi uykuda iken yollara düþüp de cenk ettiðim ve arþýnladýðým ve:

Alkýþlarken içime ters esen rüzgârý.

Ayýpsa ayýp hem aþk:

Ne ergen ne yetiþkin ne yaþlý varsýn sadýk olsun rüzgârýna bahtýnýn varsýn tahtý kýrýk olsun yeter ki kýrmasýn kimseyi ve en kýrýlgan en çelimsiz çiçek olma ihtimalimi de göz ardý edip ve iþte kök saldýðým topraða ektiðim tohumla illa ki yeni bir ben çýkacaktýr içimden ve derinden ve yeniden yinelediðim kadar sözcükler nasýl ki alýn terim sevgi ile suladýðým binlerce yemin, yetim yüreðimin üzerine ant içtiðim.

Endamý iken yüzüme atýlan her tokadýn esrarý ve esvabý ve þimþek hýzý oysaki babam dahi kýyamazken fiske atmaya ve uydurma hikâyelerin sancaðý ne elimde ne yakýnýmda için için yaktýklarým yanmakla iþtigal ömrün sulak tarlasý elbet sevginin ýþýðý ve sevgi suyu öz suyu aþkýn ihtimamla tünediðim her satýr baþý her yazý baþlýðý her þiiri kendim bellediðim kadar da içime akýttýðým gözyaþý.

Rotamdan çýksam da en azýndan bir kere teþebbüs edip de…

Devamý gelse de gelmese de.

Ben hala seyir halindeki o Titanik’in kaptanýyým ve ruhumda saklý enkazý inþa edip sað selamet ulaþtýrmak adýna tüm yolcularý en güvenli limana.

Göðün kuþu.

Yerkürenin kulu, kurdu.

Aþkýn ölü eþrafý.

Yanýk kokan ruhu efkârýn dibi gördüðüm kadar yüzeye çýkabildiðim kadar ve o minvalde seken bir kuþ misali:

Bazen martý.

Bazen Çalýkuþu.

Hamt ettiðim kadar yüce Rabbin bana yaþattýðý her mukaddes duygu.

Bir tufandan arda kalan.

Yazý mý tura mý bilemediðim ve iþte bozukluklarýn da artýk raðbet görmediði en çok da ihlasla sevenlerin caný yanarken nazik bir kompliman ve devreye giren hayal gücüm ön sözüm þiir son söz ise henüz söylenmedi.

Rencide edilesi bir sevi dili aþkýn eksperi.

Sözcüklerin miðferi.

Acýnýn eþkâli.

Göðün temkinli sakinleri.

Nazarýnda cihanýn.

Nezdinde insanlýðýn.

Sonsuzluðun tutulan nutku kaleminse kaydý kuytu.

Ölümle benzeþen o sessizlik yok mu hele?

Yeþeren tohumun cilvesi.

Yaþaran göðün rahmeti.

Yolu da ölümle kesiþti mi insan nesli.

Özlemden çýkýp da yola yarýladýðýmýz ömrü sonlandýrmadan sevgiyi de çitilemeden en çok da çivit mavisi gözlerinde sevgilinin yaþarken sevgiyi doya doya varsýn hayal olsun aþk varsýn hayal olsun o endamlý sevgili varsýn bir harede saklanalým ya da yüreðin hanesinde göz gözü görmezken ve de varsýn gözden ýrak olsun sevgili gönle en yakýn tutuþturan kývýlcýma dahi sevdalý yeter ki aþktan örülü olsun yorgun yüreðin mezarý…

Adý aþk ne de olsa.