Şiirlerim Parmak İzim...

İçsel bir ritim idi ölümün ç/ağrısı içimi içime çektiğim yalnızlığınsa kalburüstü sevdası mıhlanıp da kaldığım yer gök bakır aşksa uykuda elbet yüreğim sevdamla ilintili ulağı sessizliğin…

Göz pınarlarım t/aşkına sebebiyet veren

Kalemse külüstür motoru içinde debelendiğim

Batağın atar damarımsa hüzün

Bestesi ömrün

Yerle yeksan etmişken iklim,

Bir ara namesi s/onsuzluğun da kap kaça uğradığı

Evladiyelik duygular

Merhametin ana kıtası

Sevdam ötesiz bir yolculuk

Bandığım sevgiyi

Şerefimle yaşamanın meali

Yoksa, yoksa baş koyar mıydım bu yola?

Cafcaflı bir tantana

Renklerin hası ak kara

Ak akçe kara günün hizmetçisi

Ve boykot ettiğim kadar hâsıl olan hüznü

Üzüncü belki de ömrü

Yâd ettiğim dünümü

Körelten şarlatan zalim

Sözcükler ekmeğim

Kalem hicrim

Acılarsa hicretim

Göç mevsiminden geri duramadığım

Öcümü aldığım kadar zulümden

Tırnak arası bir duygu asla değil

Türediğim kadar ümidin ayak izi

Tünediğimse şiirler sarkacı

Var olmanın muhtevası

Günü gününe de uymuyor madem insanın

İhtiraslı bir esinti asılı kaldığım göğün isi

Bir ney sesi d/okunan kalbime

Neyden ibaret isem artık

Tamburu sevdanın

Fildişi tuşlarında duvar piyanomun

Yağmalandığı kadar notalar

Revnak bir ayraç

Basmakalıp sevgilerde alabildiğine uzak

Sesi soluğu kesildi madem iblisin

Ve işte çocuk olmakla ilintili

Her yazılan alnımdaki yazgıya da eşlik eden

Yüzü suyu hürmetine dinmeyen coşkumun

Arzı endam eden yeni gün ve turuncu güneş

Tutuşan sözcüklerle ruhum nasıl da eş

Bildi şiiri

Aş bildim bileli aşkı

Arşı alaya çıkan yeknesak sancı

Sanrılar kulum kölem

Sağdıcım içtiğim kahvem

Kalemimse adeta bir kaşağı

Kaşıdığım kadar yaralarımı

Yâdı dünün teselli

Bildiğim ansızın tecelli

Eden bir ışık gibi yüreğimin yarıladığı

Yolu daim kılmakla iştigal

Adeta sözcüklerle hemhal

Yenide doğduğumun müjdecisi

Yazdığım her şiir kat çıktığım kadar hazanın yalnızlığını

Tokuşturduğum duyguların ve mutluluğun rötarlı

Tutukluluğu

Dem vurduğum kadar duygulardan ufkuma uzanan

Adeta bir koşu atı kalemin

Sihirli dünyasında ansızın dokunan bir el gibi

Yelin çığlığı yâdında yalnızlığın isli

Gövdesine şehrin tutunan şiirlerim elbet parmak izim

Bir imgenin çığırtkanlığı

Beni ansızın baştan çıkaran bir inilti

Avurdu çökük göğün

Dibine vuran hüznün bekası

Ardıç kuşlarından aldığım selamı

Nasıl ki saldım sonsuzluğa

Yüce Mevla’m beni aralıksız kayıran

Bir şiirden de fazlası saklı

İçindeki hikâyesinde şiirin

Bir parmak bal çaldım çalalı kadere

Zamlı tarifesi

Hüzün denen kerrat cetveli

Yine yaptı yapacağını

Kıyısından döndüğüm ölüme

Aralıksız nazire ettiğim kadar da zalime

Şiirlerimdir beni masum kılan

Kâh mazlum kâh mağdur

İstilası sözcüklerin

Aralıksız da içtimada iken yaralı iç sesim…