Arzuhal

ARZUHÂL

Kitapsızlaştırıldığım andan beri sürgünüm

Şâhi topun üstünde beyhude bir seyahat.

Sanki ben miydim tutan ellerini her kerahat

Uykumuz ağır fakat ben yine de üzgünüm.

Bu sefer borç takıp gidecek gibi sevdam.

Ne ben ikindi severim ne de ikindi beni…

Sahafların hatrına yıkılmadıysa millet

Rükuda kalakalmış

Devlet ki büyük devlet.

Sitemli bir aydınlık arştan arza karışan

Toprağın altındaki kızgın suyla yarışan.

Hiç değilse ölmüşlerimiz huzura erseydi.

Anlaşmanın son maddesi yapmacık mahcubiyet.

Mecbur bırakılmış gülümseyişler vurgun.

Gözlerde hangi kinin vuslatsız isyanı var?

Taş çağından bu yana

Taşlaşıp tutulanlar

Zannedilir kurşun yiyen çocuklar kadar durgun.

Aslen piyasa canlansın,

Efkarımız bu kadar.

İkindiler demiştim yalnız bizde kaçtığım

Bir an için güzel bir “unutmak” ihtimali

Ve katlanmaksa mümkün gözyaşından tutarsam

Islanınca eteklerim enflasyon düşer belki.

Arzuhalim malum mudur aynalardan bilemem.

Siyah yuttu kızılı, güneş renksiz batıyor.

Artık nereye kadar susacaksa tebamız…

Mekteplerin bahçesinde boz başlı babamız,

Derdimiz sol yanında affedilmez bir cürüm.

Ah ki ben yine de bıçağımı bilemem.

Gücenmesin ikindiler, ben daha çok küçüğüm.

07.01.2025 DÜZCE/GÜMÜŞOVA

aslanyılmaz#sürgünadam#