Solgun nidalar þehri içime saklandýðým, azadesi yorgun düþlerimin yâd edilesi mýsralar dizili dünümde ve önümde uzun çok uzun bir yol varmaya meylettiðim nice durak aþkýn aksisinde þiirlerin yitiminde bir b/ölü iki iken aþk erilesi rehavet hidayet öncesi hüzün ve mutlak sözcükler þehri akasya bahçem içimde bense þehrin ta kendisi iki yakam gelmezken bir araya varacaðým o ulaþýlmaz kýta ben Asya’yým sen ise Avrupa.

Soluklandýðým bir köz.

Ýtibar edilesi elbet yürekte saklý öz.

Gönlün muradý ve uçuþan yýlký atlarý bense gem vuramadýðým kadar sözcüklerime yalnýzlýðýn kýblesinde þerh düþüyorum yarýnlara.

Bilinmez bir iklimim.

Bilindik olan sadece iman gücü kat çýktýðým merdivenler Rabbime dönük yüzüm kýyamdayým gün gece.

Bilgiç bir sözcük demlenirken iç sesimde saklý o coþku:

Bildiklerimden öte bilinmez bir ýsrarla ruhuma çöken karartýlar ve iþte tortusu ömrün çömdüðüm bulutlar çivi çakýlasý bir beden adeta þiirlerim bana siper.

Günüm gecem baþým gözüm üstüne dünden sökün eden hatýralar andaki mevcudiyetim yarýnlara meylettiðim dikilesi üç beþ yara diktesi kalemin ve sürtük imgeler baþýmýn tacý bazense unutkan mizacýmla yeltendiðim en kibar duygu iken sevgi kibri yok saydýðým insan nesli ve iþte yanýldýðým yaralandýðým yarýladýðým ömrü yâd edilesi dünü nakþýnda sözcüklerin bazen bir þiire bazense nesre denk düþen maceralarým.

Kulvarýmda tekim ne de olsa hüzün benim adým.

Sevdiðim kadar iteklendiðim tek bilendir Rabbim neyse muradým uçuþan saçlarým ve ruhumun duvaðý gövdemin duvarlarý yüreðin isyaný bir içim suda boðulduðum yalnýzlýðýn bozguna uðratan rüzgârýyým.

Cenk halindeyim cihanla.

Cebbarým ve tutuklu bu aþka.

Cýlký çýkmýþ olsa ne ki cihanýn varsa yoksa can pazarý bense bir bulut bazen tükenen umut ve bekleyenim olmazken ufka dönük yüzüm Rabbime kavuþma arzum ile tek geçtiðim takatim sonlansa bile vazgeçmediðim.

Günü uyuttum.

Geceyim ben.

Aþký unuttum.

Özlemim yoksunluðumla cenk eden.

Günah tohumu iken dünde saklý bir yara.

Günahý boynuna kimse düþmezken yakamdan ve iþte þerh düþtüðüm o kavuþamadýðým yaka þehri Ýstanbul ile eþleþen hikayem þehre yazdýðým nice þiir ve soluduðum hava sonlanmýþken hayat iksirim.

Yâdým.

Yârim.

Yarenim.

Yakut gözleri annemin.

Ve anne dualarýnda huzur bulduðum öfkeli bir ömrü dünde unuttuðum kaderimle iþtigal kederle hemhal misal bir b/ölü iki iken aþk savaþ verdiðim onca cephe aþkýn unuttuðu bir köþede kareköküm iken özlem köklediðim duygular ve ahvalim çoktan firarda þehir ve þiirle boy ölçüþen ruhum ve kalemim ve kanaat ettiðim kadar huzurlu bahtiyar bir çiçeðim.

Ýnsan olmayý reddediyorum kimse kulp takan kuyruðuma takýlý bir alay sihirli kelime yýldýz kimliðimle düþkünlüðüm mehtaba ve çiçeklenen yüreðim bir batýnda sökün eden kýrýk dalým binlerce dikenim.

Gün mizaçlý bir aþk iken dilediðim ve bulduðum huzuru pay ettiðim tüm sevdiklerim.

Tutulan nutkum.

Kuram dýþý bir teori.

Hipotezler serili yastýk altým iken nice þiir nice hikâye ve iþte tek ziynetim aþkla eþleþen kalemim ve gök gözlü annem.

Bir gün.

Bir gece.

Yitimse ömür sair bilmece.

Yonttuðum kalemim bilediðim bilemediðim bilmezden gelenlerle de olmaz iken iþim ve kendimi men ettiðim kin ve nefret aþkla açan bir çiçeðim þiarýmda saklý gelecek.

Göðün müridi bir kýyam.

Yerin tasviri kelam

Neþreden gün tesellim.

Nesri ömrün dikilesi nice çiçek topraða adýmla müsemma bir þiir dilerken ilham meleðimden þerh düþülesi bir ütopya olsa bile mutluluk dilemmasý sözcüklerin kan çanaðý imgelerin tutukluk yaptýðý kadar kalemin namlusunda elim ve namusum üstüne yemin ettiðim yaza yaza s/özlendiðim duygular ve düþler ve hayaller peçemden sökün eden sözcükler.

Perçemiyim aþkýn.

Pervanesi her daim evrenin.

Aþkla kýyýlan içimde aþikâr kýyamazken sevdiklerime.

Bir günü daha tehir edip bodoslama sevdiðim.

En derin en ulvi duygu iken þahitliðinde meleklerin saf tuttuðum aþk dolu kýblem baþým nasýl da kýldan ince Allah katýna uzanmakla eþ deðer sevginin neþrinde uçuþan ruhumla saf tuttuðum kabrimle yaþamla ölüm arasýnda Araf’ta bir yerdeyim kalemim ne zamanki tutukluk yapsa üzerinde sektiðim o mayýn tarlasý ve ilhamýn esintisinde eþleþtiðim huzur ve hüzünle taþarken bedenimden t/aþkýn sözcükleri ile demlendiðim deðil de asla yalan.