Bilmek zorunda mýyým yoksa ötemi berimi toplayýp da gitmesi gereken sadece ben miyim?

Acýlarýn müdavimiyim diyense aslýnda diyenlerin yalancýsý.

Bir çamura bastý mý insan hele ki çamurla sývadýlar mý güneþ görünümlü ak çehremi.

Þehit düþmek istiyorum asla þahit olmak deðil yalana dolana.

Þimdimle dünümü kardým yarýn belledim madem ve bir de maviyi yorgan pembeyi yastýk eyledim.

Düþ çukurundayým düþen yaþlarýn izi deðil sihri olsa olsa.

Çatlak sesinde afakanlarýn namert isyanlar saklý ve iþte ihbar ediyorum dünümü ne de olsa yarýnýmla aldattým dünümü ve sevgilimi.

Elimde mezura alýyorum boyumun ölçüsünü: metre metre… ah bir de hizaya soksam þu yalakalarý ne de olsa boynumun borcu hem tam takýr kuru bakýr madem gerçeklere tanýklýk yapacak tek kiþi yine ben iken…

Bendimde asýlý kaygýlarým.

Berisi mi yoksa kuytularýn?

Maðlup geldim ve ha gayret, diye diye içimdeki isyan da tetiklendi.

Zaman da insan da göreceli ve iþte hayatla olan akdime sahip çýktý Tanrý gerisi elbet gelecek.

Deli gücü var hücrelerimde ve üreyen yalanlarýn da maðdur kýldýðý tek gönülsüz ölü benim.

Ölü mü dedim yoksa öldüm mü?

Ne fark eder ki düþlerime yenildim bir de hayallerimi tetikleyen ölümün gücü ile devrildiðim yollar ve devirdiðim ne çok bardak lakin içlerinde sadece sarý bir sývý var aslýnda boca ettiðim satýrlarda da irin yüklü gözleri var evrenin þahit tuttuðu…

Aklandýðým yalan mý yoksa?

Ar damarý çatlamýþ kaltaklardan öte yol varsa o da kabadayýlarýn taþýdýðý rüzgârlara hatim indiren garip anamdýr.

Hem demiþti o.

Yol olur yoldaþ olur, demiþti. Ah, ben!

Duymaz olaydým. Fýsýltýlara inandýlar. Fink attý yalanlar. Geniþ meþrepli insanlardý aslýnda hayatý zora sokan ve mutluluðun kapsama alanýný darlaþtýran.

Þimdimi kilitliyorum ve yorgunluðumu lav ediyorum.

Sonramý parsellesin iblis ve isteyen de istediði ahkâmý kessin sadece caným yanmasýn ya da varsýn yansýn.

Yanacaðýz ki aklanacaðýz.

Yakacaðýz ama içimizdeki sýrlarla yakacaðýz yüreðin ateþini ve en tesirli yemeði yapacaðýz insan nefsine yenilmeden.

Bir yeis mi?

Bir yorgunluk mu yoksa?

Ýçimdeki çocuðu sahiplenen yine Tanrý deðil mi ve ellerimdeki elyaf düþleri de parselleyen sadece meleklerin ilmek attýðý her dakikayý baz alan zamanýn ve keyfimin kahyasý.

Gözden göze bir yol madem aþkla Tanrýnýn yoldaþlýðý.

Þiirlerimde de saklý içimdeki ölü çocuklar aslýnda içlerinde saklý her bir ölü taklidi yapan hangi imge ise.

Ýþte gonk vurdu ve baþladý geri sayým.

Ýçimi açmalýyým hem de en derine saplamalýyým ve hýçkýrýklarýmla örtmeliyim yüreðin tarhýný ve dokusunda þiirin bir beyit ýsmarlarken kâinat ben de deli fiþek yüreðimle yeniden sevmeliyim.

Kanýyorum.

Hep de kanadým.

Ama bu sefer daha baþka kanýyorum.

Aþka bandýðým varlýðýmla ölmeyi diliyorum gerçi öldüðüm de yalan ki kaç kere ibraz etmiþlerdi ölü kimliðimle nasýl da yaftalanýp mezara konduðumu hatta kimsesizler mezarlýðýnda yeni gömülen mezarlarý tek tek açmýþlardý ve ne zamanki benim mezarýma denk gelmiþler pes etmiþlerdi ve gerisi geri kaçmýþlardý.

Adým ilk önce öyle çýktý: karný burnunda yoldan çýkmýþ yosma kendini öldürdü diye zaten anamýn ebediyete intikalinden bir gün evveldi bu hadise.

Seksenlik kadýn nasýl dayansýn?

Ýnanamamýþtý ne de olsa onun çitlembiði ne zaman dönüþmüþtü hayat kadýnýna?

Hayat kadýný ya da erkeði ya da hayatýn sokaklarý ve hayat okulu.

Hem demezler mi; hayat okulundan mezun oldum, diye ve geç anladým bu okulun ne ilk ne de son mezunu olmadýðýmý.

Kanýyorum ama aslýma da itaat edip durduracaðým bu kanamayý mademki adým çýktý dokuza ben de dokuz doðurtturacaðým o rezillere. Anlasýnlar bakalým nasýl alýnýrmýþ intikam…

Ýþte geldim.

Hala kanýyorum ama asla da izin vermeyeceðim vücudumdan ayrý düþmesine içimdeki bebeðin. Mademki sahipsiziz mademki düþkün ve zavallýyýz.

Hayat kadýnýymýþým… canlarý cehenneme.

Sürtük, diyenlerin de ve sahte gülücüklerle namuslu kadýn rolü yapanlarýn da caný cehenneme.

Ne vardý ki gidecek? Nereye gittiðimi biliyordum ama kaderimin beni nereye götürdüðünü asla…

Gittim.

Sadece gittim ve kala kaldým.

Altý üstü bir arkadaþ ziyareti ve elimde eften püften yapma bir þebboy. Þebboyun ne olduðunu da adamdan öðrendim gerçi daha öðretecekleri vardý da… artýk nasýl attýmsa kendimi dýþarý.

Geldik bebeðim.

Dahasý da var. Sus aðlama içimde.

Bak ben aðlýyor muyum?

Sýrasý mý?

Kimse gelir ki bu saatte? Gelse gelse ölü seviciler basar mezarlýðý ya da baðýmlýlar hem öyle böyle de deðil geçen kontrole gittiðim hastanede krize giren kýzý gördüm de-yoksa kýz deðil de benzeri bir oðlan mýydý?

En haz etmediði sözcüktü rahmetli babamýn. Hep de anlatýrdý bu kelimenin en tutarsýz ve en çetrefili sözcük olduðunu ve asla da aklý baþýnda insanlarýn aðzýna yakýþmadýðýný. Zaten baþýma ne geldiyse…

Kandým.

Kanayacaðýmý bilmeden kandým.

Hala da kanýyorum.

Ýþte kan kaybýndan öleceðimi bildiðim ve Tanrý’nýn beni asla terk etmeyeceði ve meleklerin de ihbar etmeyeceði.

Mademki mezarýmý dünden kazdýlar ve mademki üç harflileri þahit tuttular önceden öldüðüme.

Ýntihar etmediðimi bilsin ve duysun yeter ki Tanrý sadece içimdeki çocuðu da kutsasýn yoksa bu da mý yanlýþ yoksa ben dinden mi çýktým?

Gücüm tükeniyor bebeðim.

Seni de yanýmda götürdüðüm için affetsin beni melekler.

Sesleri duymuyorum artýk zaten acýmý da hissetmiyorum yoksa bir anda mý öldük de cennetimize kavuþtuk?

Sahipsiziz masum yavrum: sen de ben de.

Duyuyor musun beni küçük bebeðim? Birbirimizden baþka kimsemiz yok hem Tanrý bile unuttu yoksa þu an sýcacýk evimizde koyun koyuna uyurduk seninle ve adýný bile bilmediðim baban bize ninniler söylerdi yine koyun koyuna uyurken.

Duyuyor musun meleðim? Bak her yer karanlýk demek ki artýk veda ettik bu kirli dünyaya?

‘’Duyuyor musun bizi? Hey, sen, az sýk diþini az sýk. Elinizi çabuk tutun.’’

‘’Duyuyorsun deðil mi meleðim? Melekler þahit ikimizin masumiyetine. Bak sýcacýk oldu þimdi bedenlerimiz. Demek ki ölüm asla soðuk deðilmiþ ve mezar da.’’

‘’Bebeðin baþý göründü. Annenin bilinci yerinde deðil ve nabzý… Hoþ geldin dünyaya minik melek.’’

‘’Ben artýk hiçbir þey duymak istemiyorum meleðim ne de hissetmek. Bak, artýk seni bile hissetmiyorum. Nereye gittin sen nereye gittin anneni býrakýp? Hani sonsuza kadar içimde kalacaktýn. Yavrum benim seni hissetmiyorum. Hangimiz öldük?’’

‘’Çok geç!’’