Kimse Zincir Vuramaz Aşka İlhama

Tanrısal bir iç çekiş ve latif rüzgâr

Renklerin cazibesi nasıl ki düşkün çiçekler:

Varsın yorsun Ahu zar

Zulme meyleden ah, vefasız güle eşlik eden dikenler

Azabın değil asla

Aşkın fıtratı

Üstüne çektiği özlem yüklü hüzün hırkası

Bir cümbüştür oysa sevinç

Muteber ruha eşlik eden pekiştireci mevsimin

Nazarında zanların

Uçuşan saçların

Perçemine konan sihirli bir kelebek misali

Uçması an meselesi

Andıkça maziyi

Kıvancın ertesi

Yorgunluğun değil asla

Coşkunun meşakkati

Hızması al

Ruhu dalgalanan lal sözcüklerle örülü

Elbet aşkın hitabesi

Hem kimse zincir vuramaz aşka ilhama

Zinhar yalan olsa ne ki ne?

Zalimlerin kırık kasidesi

Meftundur hem yürek

Mealini sorma asla!

Biçmeye yürek gerek

Mizacı tutuşan şafak

Mihrabı geçilmeyen o kavşak

Bir hadis

Belki de nice hadise

Gönlün telaffuzuna eşlik edercesine

Sükûtun uçuşan perdesi

Eşrafın isyan dolu darbesi

Meylettiği yeni gün

Elbet verilecektir en adaletli hüküm

Köksüz değildir hem şair ve hüzün

Bilmeyenlerden sormayın

Latif bir mektup iken

Sürgün edilen gönlün hutbesi

Okumaya yürek gerek

Dokunulmazlığında çakan o şimşek

Ertesi yağmur

Ertesi rüzgâr

Cennet ve kıblede vuku bulduğu kadar

Endamına sadık bir cüsse

Yırtık cübbenin eteğinde

Saklıdır o mertebe

Hor gördüklerinden çok öte

İnsan olmanın hazzı

İnsanın hası

Geride kalanlara itibar

Etmediği kadar

İbrazı ruhun

İtirazı belki de

Kurusıkı gülüşler değil

İçten sevenlere uzatılan ele

Yel karışsa ne ki ne?

Yerle yeksan olmamak adına iken

Sür-git o mücadele