Bizim Muhite Hırsız Dadanmış

Rengin bir muhtevası yok, azizim hele ki renkten renge bürünen yüzüne düşen o güneş ışığı nasıl da s/akil duruyor çehrende.

M/eziyetlerini hele bir tart sonra çık karşıma ki:

Ruhundaki çeperi her ne kadar gizlemeye çalışsan da unutma ki: ben seni ciğerinden tanırım…

Bizim muhite hırsız dadanmış!

Korkmadım çünkü temkinli ve tedbirliyim.

Kalbimin çalınmasına da izin vermiyorum mademki bu aralar.

Kapı, pencere kapalı

Muadili mi hırsızın?

Ne fark eder ki cüssesi?

Yeter ki sahip çıksın öncelikle haysiyetine.

Düşler mi ya da gerçekler?

Yalanlar ve doğrular.

Muhitin kızıyım doğumdan yadigâr

Aşkın ve sevginin de radarı mademki bende

Nabzını tuttuğum kadar hayatın

Sözcüklerin de kifayetinde saklıdır ilhamım

Renkler, dedik, değil mi?

Alı al moru mor.

Lakin insan olduktan sonra tek renktir muadili:

Beyaz ve katıksız

Alına da razı yanaklar

Ne de olsa utanmayı bilmeli insan

Yanağında bir ton makyaj ve koyu pembe

Bilinmez mi ederi sahi?

Muhite dadanan hırsıza kefildir şıracı

Bozanın tadı zaten dündeki güzelliklerde kaldı.

Meali mi yitimlerin?

Yittiğimi kim söyledi?

Mizacı mı ruhumun?

Yeri geldi mi durgun yeri geldi mi neşeli

İnsan yerine göre giyinip hareket etmeyi bilmeli

Benim tavuğum pek bir semirdi

Ama bil ki:

Sana göründüğü kadar sanma da tavuğumun kaz olduğunu

Yetin, bre kâfir yetin:

Ederin ne ki göz diktin?

Yetinmeyi bilmezsen elbet hesap vereceksin

Sanma ki sadece öbür âlemde

Lütfuna göre de cevap vereceksin

İnandığım kadar yüce Adalete

Hazzın mı yoksa insanın hasının mıdır önemi?

Haiz olduğun üç beş kuruşla sanma ki baş tacı edildiğini:

Ceplerin zaten delik ve uykuya daldığında

Göreceksin de seni de senden çaldıklarını.

Özünden uzak

Sözüne tutsak

Yalanlarına ve yalancı eşrafına biat

Namert esintiler değildir senin nefretine inat

Bizzat sevgi ve hoş görü ve asalet

Varamadığın menzilde

Vardığın o yüksek rütbede

Varış noktan olmalı hakkaniyet

Gel gör ki:

Sen en baştan kaybettin…