Anneler Günü mü

Ne hüzün ne mevsim ne de sıradan oluşlar menkıbesi:

Azat edilesi bir tanrı saklı içimde

Aşkın arifesi bilumum serzeniş ertesi

Hicabın yükünde var olması ve işte o manivela

Yükü kireçle bezeli

Nefesi küf kokan nefsi

Öznesi riya iken nesirler ötesi

Şiirlere biçilen tarifesi

Öncesiz bir iklim

Sonrası meçhul çizilmemiş bir resim

Kanaviçeler eşliğinde raks eyleyen Çingenenin tütün çiğnediği

Bir Hıdırellez belki de

Artık hangi mevsim ise meali

Ölümle sürtüşen hayallerin reçinesi

Bilumum söküklerini dahi

Dikemeyen terzi kadının hikâyesi

Daha kaç kere yazılır ki şiirlerin albenisinde

Tüten melankoli

Daha kaç kere çeker ki insan içine

Veremediği o son nefesi

Azat etmekle ilintili

Filan da değil

Varsa yoksa önde giden haysiyeti

Bir mefkûre

Bir kelam

Yitik selamlarla örtülü

Öfkesi burnunda o kızgın adam

Nasıl ki boca etti kinini

Mademki eşi idi en sevdiği

Nasıl kıydı kalbine

Kıyamda geçen ömrün bilinmez haznesi

Azıtan bir figan misali

Yükselen çığlıkların tarifesi

Tansiyonu yükselen bir film de değil yaşam

Acılarla neşeyle iç içe olan

Belki de en çoktur rastlanan yalan

Ve işte o aileden arda kalan

Yüzü gözü yaş çamur içinde

Baytlara sığmayan bir çocuk ve nicesi

Annesi ölü

Babasının kaldığı zindan

Anneler günün olmadı mı ziyan?

Öyküsü yitik

Bedeni yanık

Bestelerden arda kalan yangın misali

Tek kıvılcımın dahi yettiği

Hangi hane mutlu ise

Tekelinde elbet güzellikleri

Kucaklamakla iştigal

Diğer yanda ziyan olan hayatlardan

Geride kalan

Bir çiçek bahçesi olmalıydı oysa yaşam

Kimine cennet

Kimine cesaret

Kimine cıngıl misali

İşlenesi o gergef

Aşkın da hezimete uğradığı

Fi tarihinde saklı imiş meğer merhamet…