Ahalinin saklý türbesi azýðýnda iman gücü hasretin yengisinde solgun yüzü aþkýn ve endamlý bir meþk eyleyen hiçliðin zarif týnýsý.

Miadý dolmuþ kimi duygunun bense yalanlýyorum.

Mizacý yitik kayýp dostlarýn hali hazýrda içimdeki sevgiyi araklýyorum.

Bir ara namesi iken þiir.

Üzengisi yokuþun ve zalimin kirli çamaþýrlarý:

Ölümün duraðýnda pervazlýyorum sözcükleri.

Müridi dünün.

Mülkü mü ömrün?

Hibe ettiðim kadar havasýný soluduðum þehrin;

Duraksýyorum.

Bir mühlet.

Bir de hüviyet.

Temiz kâðýdým.

Çamaþýr makinesinde yýkanmýþ ne var ne yok kirli oysa:

Damýtýyorum sabunu.

Derliyorum yorgun yýllarý.

Demleniyorum aþkýn rüzgârýnda sükûnet dilerken Rabbimden ve iþte þehrin kýrýk surlarýnda ve kýrýk aynalarýn sýrlarýnda:

Konaklýyorum.

Bir düþ kürü gerçeklerin uzamýnda saklý hayaletler.

Zihnimi güncelliyorum alt bellek ise týklým týklým ve aklýmýn raflarýnda peyda olan beyhude cümleler ve binlerce kitap yazarlarýn külünden doðmalý iken yeniden yâdýnda dünün mýsralara zimmetli kalemi kundaklýyorum.

Devasa bir Es.

Her sus payý söylemde saklý aþk.

Yüreðin nedameti.

Suskun mizacýmý yasladýðým yýkýk çýnarým.

Ne çiçeðim ne sýradan ne de varla yok arasý:

Hiçliðimin kulvarýnda soluklanýyorum.

Hazzý deðil hayatýn sadece haizi olduðum yalnýzlýðýn kulvarýnda at baþý duygularým.

Ýhbar ediyorum kendimi sessizliðe sesi olduðum kadar da tüm duygu ve renklerin...

Ýfa ediyorum yalnýzlýðýmý ve ifþa ediyorum.

Söylemler ne beylik ne de bayýltan ne de sistematik ne de duraðan.

Bir ben bir de gölgem bir de kalemim:

Zirvesindeyiz aþkýn.

Hezimet yüklü özlemin demindeyiz.

Dibindeyim duygularýn.

Yenilgilerle afallayan yanýlgýlarýma kurdele takýyorum okumayý yeni sökmüþ bir kuþ gibi ölümü ertelenmiþ o hasta yerin kucaðýnda saklý iken yalanlar kubbenin doruðuna serilmiþ hayaletler.

Bir vakit ki zamaný geç.

Bir akit ki solgun imzam.

Bir de çöken rehavet.

Kýrsalýnda aþkýn ve kýr saçlý þaþkýn bülbülün kýrýn kanadýnda açan bir gülden hallice zeminde saklý nemi teri yerkürenin ve en tepede uluyan ukdeler aksayan ayaðý kalemin.

Her gün bir umut.

Her gece ölüm.

Sabaha çýkar mýydý sahi bunca zamandýr yazmadýðým her þiir?

Mýntýkam belli sýnýrlarým ve bir ok gibi sayfaya saplanan mýzrap benzeri kalemimi d/iþlerken kalan her diþ izinde bir düþ’ ün de kovuðunda saklý…

Ýrin gibi.

Ölü cenin gibi.

Ömrü heba ettiðim kâbuslar bulvarýndan seken bir kurþun gibi aðýrlýðýmca altýn verseler ne ki yüreðim mademki yangýn yeri…

Bir düþün bir düþün, azizim:

Hani, bir düþ’ ün saðanaðýna yakalandýðýn gecenin kör vaktinde kör noktasýnda kâbuslarýn körelen iç sesin deðil kozun olsun sevgi yeter ki.

Kozanda saklandýðýný düþün mevsimin.

Ýçine düþülesi bir ýþýk mahsulü yerküren semiren teninde saklý topraðý düþün içine iþleyen aþkýn içine gömüldüðün topraðýn kiri ya da kini deðildir hayatý ertelediðin bilakis çið süt emmiþ zümrelerin kirine yakalanan düþler saðanak misali kirlenen nefsine bedenine dökülen kumun da eþlik ettiði kum saatinin tükettiði ömrün vebali tünediðin dalýn ahvali iken kökü kuruyan neslinde sevginin esir düþenleri düþün nefrete.

Aymazlýðýnda aþkýn kordan heceler.

Ablukaya alýnmýþ iken sansürlenmiþ sözcükler.

Bir imgenin yataðýnda.

Aþka yataklýk eden þiire bastýn mý da þairin bam teline ve iþte hýnca hýnç duygular:

Yazsan ne yazmasan ne filan da deðil tembihli olduðun kadar babadan kabullendiðin yazgýndan tut da alt yazý geçtiðin ömre kayýt açtýðýn þiirlerle dolu iken kursaðýn ve yazmadýðýn kadar boðulduðun yazdýðýnda ataða geçen içine esen rüzgârýn da ta kendisi iken kalem taþkýnlara mahal veren ilham perin ve istiþare ettiðin iç sesin devleþen hayallerin ve sen ki sen, ey azizim: yazdýðýn kadar mutlusun yazmadýðýnda çöken avurtlarý kalemin ve çömdüðün þu beyaz Ýlahi zemin mademki ilhamý senden esirgemeyendir Rabbin.

Endamýna yenik düþtüðün mevsimin hecelediði her harfi.

Tek hecede saklý iken münferit yüreðin ve kalemin nasýl ki aþk ile beslersin iç sesini.

Mütereddit deðil artýk varlýðýn ve coþkun ummanlara denk düþen nesiller boyu deðil nesrinle eþleþen iç sesin en çok da inadýna tepkisizliðin ve sessizliðin bozguna uðrattýðýndýr mademki iblis ve zalim…

Ve iþte saf kan safiyetin.

Saf tuttuðun Allah yolunda tek zaafýn iken de sevgi ve yazmak.

Aþkýn dirhemi.

Aþkýn idamesi.

Aþkýn aþikâr isyaný yazmadýðýnda karalar b/aðladýðýn gecenin de sonlandýrmýþken takatini zemzem suyunla yýkanan hayallerin ve hala saklý tuttuðun çocuk kalbin ve masumiyetin…

Firarýnda imgelerin bir saðaltým.

Fedaisi olduðun kadar da yazma aþkýnýn Saðýr Sultanýn dahi kulaðýna gittiði þevkin ve hicranýn ve hüsranýn ve bedeninden taþtýðýn kadar kalemin ve sen nasýl ki sersem bir aþkýn izdihamýna yenik düþtünüz…

O halde yazýnýz.

O halde seviniz, azizim sevincimiz kursaðýmýzda kalana kadar da sevelim varsýn sevilmeyelim kalemin coþkusu pür-neþe hayallerin de güftesi iken þiir ve yazýlasý binlerce hikâye binlerce nesir…

Hayal bu, ya, azizim…