Gözlerimin İçinde Ülkemdin
Hep ağlayan bendim güçsüz değildim
Bana layık değildin bunu gözünde gördüm
Hep gülen sendin ağlayan bendim
El sallayan sendin bir silgiyle silen sendin
Beni sözlerle incittin inşallah sen incinmezsin
Başım önde gök kuşağından mahrum kaldım
Hep üşüyordun ben sanki senin kışındım
Artık ne dünümsün ne bugünüm anladım
El sallayan sendin bir silgiyle silen sendin
Beni sözlerle incittin inşallah sen incinmezsin
Ben yüreğine giden bir bilet istedim can kenarı
Sen ayrılıkla bana verdin neden ayarı
Sen ezberimdin benim gönlümün mimarı
El sallayan sendin bir silgiyle silen sendin
Beni sözlerle incittin inşallah sen incinmezsin
Hep unuturum diye uykulara bensiz yattın
Ben hep seninle yattım kaybetmemek için
Karşıdan karşıya geçerken neden bana bakmadın
El sallayan sendin bir silgiyle silen sendin
Beni sözlerle incittin inşallah sen incinmezsin
Seninle her sokakta hayaller kurardım
Sensiz kaldı hayallerimle sokağım
Yoksa bu olanlar sensizliğin ertesi mi?Gül yanaklım?
El sallayan sendin bir silgiyle silen sendin
Beni sözlerle incittin inşallah sen incinmezsin
Gözlerimin içinde ülkemdin elerinle yıktın
Neden bana bir adım atmadan kaçtın
Vahim bir aşka gözlerimi açtım vefasız çıktın
El sallayan sendin bir silgiyle silen sendin
Beni sözlerle incittin inşallah sen incinmezsin
Her şeyin bir sonu olacaktı aşkın değil
Ötelerde bizi bekleyecekti terk ettin
Beklentim sende çoktu sen hep kırdın
El sallayan sendin bir silgiyle silen sendin
Beni sözlerle incittin inşallah sen incinmezsin
Artık tamiri olmaz bu kırık kalbimizin
Kimse onaramaz bulamaz ki derdimiz
Gelir girersen kalbime biter kederlerimiz
El sallayan sendin bir silgiyle silen sendin
Beni sözlerle incittin inşallah sen incinmezsin
Kul Mehmet’im müsait isen söyle geleyim
Can kenarı değil kapı kenarında göreyim
İzin ver ne olur seni doyasıya öpeyim
El sallayan sendin bir silgiyle silen sendin
Beni sözlerle incittin inşallah sen incinmezsin
Mehmet Aluç-Kul Mehmet