Yanık Kokar Benim Şiirlerim...

Sözsüz bir cennet olabilir miydi, söyle ey, dertli kalbim?

Sözcüklerin neşrinde sektiğim

Ve de yarı saydam düşlerim

Melun bir dize iken izini sürdüğüm

Elbet sen benim cennetimsin

Mevsimsel bir geçiş misali

Sözcüklerin akıbeti

Beti benzi sararan bir cesedi andırır yalnızlığın kabri

İhtiva edenim aşkı

İsyan edenim şirke

İkaz ederim kalemi

İmha edebilseydim keşke dünyada süregelen zulmü

Yanık kokar benim şiirlerim

Yarım ağız sevenlerin ihaneti

Yandığım kadar yaktığıma kefilim

Mistik acıların başşehri

Ne zamanki susa gömülsem

Ne zamanki sefasını sözcüklerin yitirsem

Şivesi yoktur hüznümün

Şehri de yoktur gülüşümün

Şiirler birer suret

Şiirler kimi zaman esaret

Cesaret bulup da yazılası bir servet

Mihenk taşı ömrün

Miladımdan sökün eden

Hüznün ipe serili nemi

Tambur ve ney ve davul

Gönlümde köhne bir piyano

Çocukluğumun en devasa oyuncağı

Seken parmaklarım fildişi tuşlarında

Serili melodiler aşkın ateşinde

Yazılası bir ferman

Pekişen hasretin nezdinde

Yer gök tüter duman duman

Akıbeti neyse artık insanın

Aksıran bir hecenin de minvalinde

Külyutmaz yetilerimin hicranı

Söylence değil bir isyan

Sıradan değildir de yaşam

Nezih bir gün bilmişken şiir

Şahikanın gagasında takılı ömür

İzbelerin ise sürgün edilmiş daveti…