Nazımın Geçtiği Şiirden De Öte...

Ölü bir düş’ sün sen sessizliğin minvalinde ışıyan yüreğe namzet sözcük fukarası yüreklere ne hacet sessizlikle yanan ışığı sevginin meddücezrinde infilak etti edecek mealim küreyen bir tohum kükreyen ateş göğün melun yalnızlığı varsa yoksa var olmanın isyanı yoklukla sınanan bir dem yakardığım kadar matemi büyüyen elem yüklü yerkürem içimde saklı gerçek cennetim cahil bir vurguda yandıkça büyüyen bir meltem…

Müşkülden bir rengim, azizim

Kırılan tokasında azadesi düşlerin

Metruktür hecelerim melun mahzun serildiğim

İklimin tininde saklı iken metanetim

Emanettir canım cananımın peşinde seken

Ezkaza serildiğim şu densiz iklimde

Enkaza döndü mü de iç sesim

Var olmanın peşin hükmüne sadık bir teselli

Tecelli etti edecek yüreğin esintisi daracık

Sokaklarında ruhumun

Yeni gelin gibi süzüm süzüm s/üzülen

Bir avazda doğarmışçasına gece ve gün

Nesli kayıp bir endamla neşreden yürek sessim

Garbında sessizliğin

Gark ettiği kadar bilinmezin izinde seken

Bir hece misali

Afalladığım yekten yâd edilesi

Mazimde saklı iken esaretim

Yarenim ve yâdım ve yağmurum

Tecellisi şiirin

Ansızın patlak veren fırtına

Fıtratıma iyi gelen bir fıkra misali

Şiirlerimle maya çaldığım gölün durgunluğunda

Bir emanetmişçesine

Dokunmaya dahi kıyamadığım

Aşkın vazifesi mademki özlem

Şerh düşülesi ıssızlıkta afalladığım

Yerli yersiz süregelen bir mücadele

Verdiğim savaş binlerce cephede

Hangi menzilde duracağımı bilemezken

Can pazarı bir felaketin indinde

Arz edilesi niyazım

Arşı alaya çıkan hüzün yüklü nazım

Narin bir naaş olsa ne ki nazarında yalnızlığın

Kolluk kuvvetiymişçesine can çekişen ruhumun fetvası

Firari bir iklimde

Fidan misali açan içimde

Fiili bir hükümde

Ön sözü olmayan bir kitabın bağlanmışken basireti

Yazamadığım kadar da büyür efkârım

Nemalandığım her gün her duygu

Nemli gözlerimde yediğim her vurgun ve vurgu

Bir ritüeldir elbet kalemin de nazı bana geçerken

Kendimden geçercesine akışına

Uyduğum ilhamın nuru

Akar da akar rahmeti içilesi

Adeta şifalı bir su bir duygu

Metanetin izi

Asaletin gizi

Verip veriştiren cahilin sinsi gözleri

Açması kapanması an misali

Bir çiçek daha da diktim mi kabrime

Varsın olsun şiir de bu bitimsiz esaretime

Bir de şivesi oldum mu nice nesrin

Neşrinde ümidin

Bir nebze de olsa mutlu olmak hakkım değil mi?

Demenin meali seken kör kurşun

Sonsuzluğun hilali

Elbet hakkım helal olsun sevgiye ve şiire

Ne günahtır ne de yalan ne de ayıp

Dikilesi söküklerim yardığım şu hendek

Sözcükler bazen kayıp

İklimlerden sektiğim

Sarktığım penceresi nöbet tuttuğum

Gecelerin pervazına konan bir kuş gibi

Çırpındıkça yüreğim yazar kalemim

Azar azar

Azığa aldığım kadar

Yalnızlık boynumun borcu ruhuma dar

Gelen bir mintanmışçasına şiir

İle tutunduğum hayatın nabzına akın eder

Aralıksız neşreder

Azat edilesi bir köle gibi ömür

Melun bir fakirdir çıktığım yolda kürediğim kadar

Umudu ve sevgiyi şiar

Edinen şair yüreğimde saklıdır

Sefası yazdığım kadar

Cefası dinmez yazmadığımda kaynar kazan

Her damla benden bir parça

Yediğim damga seyyah ruhumda saklı bir hülya

Gözüm açık kapalı ne fark eder?

Yaşadığım şu iki kapılı handa

Esir kaldığımdan da öte

Hüzündür biçtiğim her eser

Esen rüzgâr ne ki içimde saklı cihan

Cennetin varış noktası kalemin kardığı o kör nokta

Kordan heceler iflah olmadı gitti

İdamesi ömrün

Nazımın geçtiği şiirden de ötedir

Önümü görmediğim kadar teslimiyetim kadere…