Çivisi çýktý zamanýn…

Çivi çiviyi söker, diyenlere inat içimdeki çivi deliðini sývýyorum. Rotasýz ve istikrarsýz bir gidiþat benimki bir de mavi gözlerinde yanýlgýnýn…

Tüy sýklet yalnýzlýðýn mahmur gözleri uyku taþan beynin kalan tüm sýkkýn gri hücreleri týpký okul formamýn her tonunda saklý iken gri.

Uyumsuz olduðumu henüz b/ellememiþim sadece uyum sürecine riayet ediyorum.

Ne çökkün ne yorgun fakat alabildiðine sýkýlgan.

Hangi kuþ yuva yapmýþ sahi söðüt dalýna?

Bunu ilk duyduðumda aklým ermiyor sadece Ýngilizce hazýrlýk sonrasý daðýlan sýnýfýmýn yerini alan yeni sýnýfým ve her nedense Ýngilizce dersimize giren gergin mizaçlý öðretmen bana ýsýnamýyor týpký sýnýfýn bana verdiði tepkinin de üzerine yerleþen anlamsýz bir sorgulama süreci ki bunun bir süreç olduðunu fark edecek yaþta da deðilim sadece ödevlerimi yapýp tüm derli toplu halimle giriyorum sýnýfa sonra sürekli sýram deðiþtiriliyor.

Sýram deðiþtikçe ve ben sürekli arka sýralara sürgün edildikçe…

Boyum normalden biraz uzun ve arka sýrada oturduðum sürece ne tahtayý görebiliyorum ne de düzenli not utabiliyorum üstelik sýra arkadaþýmýn derdini de anlamýyorum ki bir derdi olduðunu bile henüz kabullenmemiþken.

Çocuðum altý üstü hem de fazlasýyla uysal ve disiplinli ve seðiren gözlerindeki pýrýltýlarý da alýnmýyorum üstüme zaten öðretmen kürsüsünü zor seçiyorum. Neden sonra gözlük problemimi giderip…

Problem madem gözümde.

Olmuyor ve baþka problemler ekleniyor.

Sözcüklerin de basireti baðlanýyor bazen sýnýfýn hýzýna yetiþmekte zorlanýyorum bazen de onlar benim hýzýma yetiþmekte zorlanýyor.

Bir düþ görsem keþke iyi de hayallerime set çekilmiþ ne de olsa aðýr bir müfredat ve sayýsýz sýkýntý eklenen. Hayali fener olduðum da yalan lakin haletiruhiyemde saklý normalliði göz ardý eden bir öðretmen bazen þakalarýný çözmeye çalýþýrken sýnav kâðýdýmdaki sorularý çözmekte gecikiyorum.

Kaos ise yaþanan.

Komik addedilen mademki benim fazla çocuksu mizacým ve heyecaným.

Ýyi de on bir yaþýndaki bir çocuk baþka neye denk düþer hele ki aileniz sizi korumacý yapýsýyla bu zamana kadar dýþ hayattan ve yabancýlardan soyutlamýþsa.

Sayýsýz çýkartma saklýyor sýnýftaki öðrenciler: her biri renk renk ve düzenli olarak Ýngilizce defterlerine yapýþtýrýyorlar. Anlam veremiyorum ne de olsa sýnýf da öðretmen de birbirine alýþkýn.

Sadece dersimi yapýp teslim ediyorum ve aldýðým düþük notlarýn izahý yok ne de olsa cevaplarým doðru ve yaptýðým ödevler eksiksiz.

Bomboþ defter sayfasýnda bolca çýkartma yapýþtýrýlmýþ haliyle yeni sýra arkadaþým en yüksek notu alýp bir de beni alaya alýyor.

Ýyi de ben alaylý deðilim ki. Mademki bir eðitim kurumundayým üstelik eðitim yuvasý bildiðim sýnýfýn her ne kadar yeni öðrencisi olsam da…

Ve iþte baþlýyor mücadelem adý ise uyum zorluðu derken ben de uyuyorum sýnýftakilere ve renk renk çýkartmalar alýp yapýþtýrýyorum defterimin her sayfasýna. Azýcýk notum yükseliyor derken sýram deðiþtiriliyor bu sefer duvar dibine sürgün ediliyorum ve sýra arkadaþým mütemadiyen beni duvara doðru itekliyor.

Sözcüklerim yok çünkü anlaþýlmýyor dilim üstelik Türkçe konuþmak da yasak.

Ýngilizce uyarsam da olmuyor ve ben duvar dibinde saklanmýþ bir yaban gülüyüm.

Neþeli mizacýmdan eser yok.

Gülümsemelerimin ilk kez çalýndýðýna tanýðým ve þaþkýnlýkla geçiyor günlerim.

Azat edileceðim gün ne zamansa…

Azap dolu göðün hangi kuþuyum sahi?

Saksaðan olduðumu söylüyor birileri.

Adý olmayan bir yabancýyým ben sýnýfýn gözünde ve yoklama yaparken Ýngilizce öðretmenimiz not düþüyor ismimin yanýna:

‘’Dam üstünde saksaðan vur beline kazmayý.’’

Sahi ne anlama geliyor üstelik Türkçe söylüyor bu deyimi ve ben yine anlamýyorum.

Kahkahalar bol miktarda havadaki havayý daha da aðýr kýlmakta ve ben dam üstünde deðil resmen duvar dibinde yaþayan bir çiçeðim kimine göre kaktüs sevenlerimin gözünde ýþýk saçan bir çiçek.

Iþýk saçtýðýmý ve o aralar söndüðümün farkýnda dahi deðilim üstelik benim iþim gücüm öðrencilik ve istikrarla derslere intibak etmekten baþka da derdim yok.

Benimle ayný ismi taþýyan bir arkadaþým daha var ve her nedense ona ismiyle hitap ederlerken ben sürekli soyadýmla çaðrýlýyorum bazen fark etmiyorum bile.

Yoksa ben düþman safýnda bir esir kampýna mý düþtüm?

Oyalýyor acýlar sadece oyalýyor ve içimdeki öðrenme isteði soluyor bu da yetmezmiþ gibi tüm sýrayý sahiplenen sýnýf arkadaþým ders boyunca kendi kendine konuþup bir de þarký söylüyor ve ne zamanki öðretmen bu sesi duysa ve…

Topu bana atýyor.

Arkadaþýmý-gerçi onun gözünde ben bir süs çiçeðiyim ama-ispiyonlayamam ve suçsuz olduðum halde suçu üstüme alýyorum bu da yetmezmiþ gibi cezalandýrýlýyorum.

Ve diðer sýnýflar…

Ne de olsa benim ve hazýrlýkta beraber okuduðumuz arkadaþlarýmýzýn sýnýfý daðýlýp da bizler farklý sýnýflara pay edilmiþken arkadaþlarýmý da bölük pörçük görüyorum ve derken bir baþka sýnýftan birkaç kýz öðrenciyle arkadaþlýk kuruyorum ve bilmiyorum da o günlerde, bu arkadaþlýðýmýzýn bizi nerelere sürükleyeceðini.

Sabah erkenden okula gidip çantamý sýnýfa býrakýp da duvar dibindeki sýrama yerleþtirir yerleþtirmez koþa koþa diðer sýnýfa gidiyorum ve yeni arkadaþlarýmla uyumlu bir beraberlik sergiliyorum ve anlýyor ve görüyorum ki; uyum saðladýðým baþka insanlar var.

Çocukça coþkumu biriktirip mutlanýyorum.

‘’Demek ki sorun bende deðilmiþ.’’

‘’Ne dedin sen? Yoksa kendi kendine mi konuþuyorsun, ha, duvar saksýsý?’’

Bunu bana son söyleyecek kiþi elbette sýranýn tek hâkimi sýra arkadaþým bir de onun suçunu üstelenip defalarca ceza aldýðým yetmezmiþ gibi…

Cevap bile vermiyorum sadece iki damla yaþ düþüyor gözlerimden ve çabucak siliyorum.

Artýk yeni bir sýfat kabul edemem ve istikrarla dersimi çalýþýyorum.

Günler aðýr aksak geçiyor ama geçmiyor.

Sýnavdan sýnava giriyoruz.

Derken benden haz etmeyen ve çýkartmalarý benden çok seven Ýngilizce öðretmenimiz rapor alýyor.

Üzülüyor herkes.

Ben sevinmesem de üzülmüyorum onlar gibi en azýnda bir süre çýkartma almak için dükkân dükkan dolaþmayacaðým.

Ve çok genç çok sevecen bir stajyer öðretmen giriyor Ýngilizce dersimize.

Ben meðer Ýngilizceyi ne çok seviyormuþum.

Mutlulukla derse iþtirak ediyorum ve göz temasýmýzda bana akan güzel bir enerji var yeni öðretmenimizden.

Sýnýf onu sevmiyor.

Ama o beni seviyor.

Ben ise onu herkesten çok seviyorum.

Dersi dinlemeye çalýþýp da dikkatimle odaklanmýþken yeniden duvar dibine doðru itekleniyorum.

Aman, Allah’ým, dersin en heyecanlý yeri ve olay daha da heyecanlý bir hal alýyor ve ne yaptýðýmý sonradan fark ediyorum:

Bir anda.

Fark dahi etmeden.

Aman, Allah’ým ben ne yaptým?

Yumruðu sýra arkadaþýmýn sað kulaðýna yapýþtýrýyorum.

Dersin en heyecanlý yeri.

Hayýr, hayýr, artýk derste deðiliz ve herkes dersi býrakmýþ bize bakmakta. Yanýmdaki çocuk hüngür hüngür aðlýyor benimse elim acýyor.

Ýyi de ben hayatýmda kimseye ne yumruk attým ne de vurdum.

Sahi, nasýl oluyor bu?

Hala olayýn þokundayým derken sýnýf deli gibi beni alkýþlamaya baþlýyor.

Bu, bu, bir kâbus. Ben bu, olamam.

Bu sefer ben aðlamaya baþlýyorum oysaki saksý çiçekleri asla gözyaþý dökmez.

Ya, sýra arkadaþým?

Üstelik ben sadece ufacýk bir kýz çocuðuyum bir de oðlan çocuðu olan sýra arkadaþýnýn kulaðýna yumruk atmýþ bir kýz çocuðu…

Az sonra zil çalýyor ve sýra arkadaþým arkasýna bakmadan çýkýp gidiyor sýnýftan.

Bense hala olayýn þokunda eksik kalan dersimi tamamlama telaþýndayým ve sýrada bir baþýmayým.

Ben saksý çiçeði olmayý asla istememiþken…

Ertesi sabah annemle gidiyoruz okula þükürler olsun ki; çocuðun saðlýðýnda bir sorun yok ve beni görür görmez gözden kayboluyor.

Artýk yeni bir sýram var ve yeni bir sýra arkadaþým üstelik o da bir kýz çocuðu ve benden hayli uzakta oturmaya özen gösteriyor.

Yaþasýn, ben saksý çiçeði deðilim sadece bir çocuk sadece bir çocuk mesleði öðrencilik olan…