Akçay Günlüğü

Akçay Günlüğü – Çınar Beach’te Bir Akşamüstü

Leydi Em’in, Madam Suzinak’ın, Hafize’nin ve Ayşe’nin nerede olduğunu bile bilmeden karalıyorum şu an bu satırları. Akçay sahilinde, Çınar Beach Club’da, soğuk fıçı biramdan bir yudum alırken, onların da yanımda olma ihtimalini düşünmek bile içimi ısıtıyor.

EDM tarzı müzikle bir sorunum yok aslında; ama yine de doğanın sesiyle baş başa olmayı, martıların çığlıkları ve dalgaların ritmiyle şiirsel bir dünyanın içinde kaybolmayı tercih ederdim. Her güzellik bir arada olmaz der bizim koca çınarlar...

Jetskinin ardından bıraktığı uzun beyaz iz, mavinin güzelliğiyle dans ediyor. Çakıl taşlarının ayaklarıma verdiği huzura şükrediyorum. Bir yandan da sahildeki fino cinsi köpeğin havlamasından rahatsız olanlara içimden uygun kelimeler giydiriyorum, kibarca.

Ve sonra... Şerefine kaldırıyoruz buz gibi biralarımızı. Aile olmak, bir arada olabilmek ne güzel…

Tam da o anda, hayal ve gerçek iç içe geçiyor.

Leydi Em denize giriyor. Çocukça, muzip bir tavırla dönüp bana bakıyor ve “Hadi gel!” dercesine el sallıyor. Bayan Suzinak, örgüsünü de yanına almış; ha gayret… İlmekleri hayata karşı güçlü bir duruş sergilercesine birbiri ardına geçiriyor şişe.

Hafize, Ayşe’yi ikna etmeye çalışıyor. “Soğuk, soğuk!” diye bağırarak kahkahalar içinde kaçışıyor, sanki suyun serinliğini bahane edip neşeye davetiye çıkarıyor.

İç sesimse kıs kıs gülüyor: “Yine hayallerde Nirvana’ya yaptın sen bu yolu…”

H. Çiğdem Deniz