Bir Fatiha Gibi Açılıyor İçim 1

Bir Fatiha Gibi Açılıyor İçim- 1-

Ey suskunluğum
bulutların renginde özlemim var
Her yıldızın köşesinde bir harfin
kimi eksik kimi tamam
ama hepsi sana yazılı Rabbim

Ben sustukça derinleşen bir şiirim aslında
her dizede seni biraz daha çağıran
ama her an seninle
ben hayalimi belki çok büyütüyorum

Veren sensin diye Rabbim büyütüyorum belki de
bir suskunlukta buluşarak

Rahmetinin coşkusu dolanıyor içimde
her kelime bir sığınak oluyor seninle bana
Sözlerinle giyinip
suskunluğumdan soyunuyorum Rabbim

Ben sustukça sana dökülüyor kelimeler
bir yangın yerinde yeşeren sözcükler gibi
Sen her harf de biraz daha yakın
ben her susuşta biraz daha seninim

Aynı cümlelerde buluşmasak da
aynı duygunun kıyısında bekliyoruz aslında
Bir “gel” desek insanlara gelmeyenlere
belki suskunluk da sevinç olur

Kötüye benzemeyen yanlarımda saklıyım
beni en çok orada buluyorum
Çünkü bazen ben de bilmiyorum
hangi sözüm gerçekten bana ait
hangisi yalnızca seninle tamam

Rabbim, susuşuma Sen dil ver

Sesimi yitirdiğim yerde başlıyor duam
yalnızlıkla dokunuyorum kapına
Bir sözcük yeter bazen
bir “âmin”de gizlidir bütün sükûnetim

Ben anlatamazken içimi
gözlerim ağlıyor secdeye
aynı rahmetle ıslanıyor kalbim

Suskunluğum bir nehirse
senin adını arıyor her kıvrımında
Rabbim susuşuma Sen dil ver
çünkü kalbim harf harf sana muhtaç

Rabbim, susuşuma Sen dil ver

Dilimden dökülmeyen her sözü
Sen bilirsin ey Kalpleri İşiten
Ben sustum
ama içimde kıyametler koptu sessizce