Tarih 4 Temmuz 2003

Amerikalılar, Irak'ın Süleymaniye kentinde görev yapan 11 kahraman Türk askerini, müttefiklik maskesi altında bir hainlikle esir aldı. Başlarına çuval geçirerek, yalnızca o askerleri değil, Türk milletinin onurunu da hedef aldı. O gün sadece askerlerimiz değil, milletçe hepimiz çuvala mahkûm edilmek istendik. Ama unutulmasın, Türk'ün başı eğilmez, eğdirilemez!

Bu bir askeri operasyon değil, bir alçaklıktı. Bir savaş değil, bir utanç vesikasıydı. Amerikan askerinin parmağıyla gösterdiği, ama bir türlü izah edemediği bu ihanet, Türk'ün sabrını test etme girişimiydi. Ancak biz sabrederiz, bekleriz... Ama unutmayız!

O çuvalın utancı, nesiller boyunca zihinlere kazınmış bir yara olarak kalacaktır. Ve her yara, zamanı geldiğinde intikamını adaletle alır. Amerikan emperyalizmi, Türk'ün vakarını, tarih bilincini, intikam sabrını anlayamayacak kadar kördür. Biz ne ABD'nin oyuncağı oluruz, ne onların "müttefik" yalanlarına kanarız!

Mavi göklerin altında, kızıl hilalin gölgesinde büyüyen her Türk genci, Süleymaniye'deki çuvalı unutmayacak. O günkü suskunluk, bugünkü kinimizi büyüttü. Çünkü Türk'ün düşmanını affetmesi, geçmişini inkâr etmesi demektir. Biz ne unuturuz ne affederiz!

Amerika şunu iyi bilsin:

Siz çuval geçirdiniz, biz çelikleştik!

Siz esir aldınız, biz kenetlendik!

Siz sustu sandınız, biz hesap gününü yazdık!

Tarih unutur sananlara inat, Türkçü gençlik o günün hesabını defterine kanla yazdı. Bir gün gelecek; bu ihanetin hesabı sorulacak, Türk'ün vakarına el uzatan her el kırılacaktır!

Ne Amerika'nın dostluğu, ne çuvalınız... Bize sadece Türk'ün onuru yeter!