Edebiyat ve Kültür Platformu
Yalnızlığımla Ördüm
Yalnızlığımla Ördüm
Dediler, "Aşkı anlat," ben ki hâlâ çözemeyen,
Bir bakışta yanar oldum, sesinde eriyen.
Giderse kendiyle gider, dönmez bir daha geri,
Yalnızlığımla ördüm ben bu kırık şiiri.
Gülmemiş yüzüyle geldi, yine de beni seçti,
Karanlığa düşen aşk, içimde özlem biçti.
Sözlerinde yemin yoktu, susuşunda bir nida,
Yalnızlığımla ördüm ben bu kırık şiiri
Titreyen
yürekte bir can saklıdır, demişler;
Bir bilmez de severmiş, sözü eksik, neşeler.
"Aşka âşık olmalı," diye mühürledim geceyi,
Unutan değilim ben; unutanın gölgesiyim belki.
Yalnızlığımla ördüm ben bu kırık şiiri
Ben ki tanımadım yolu, aşk yine buldu beni,
Bir gülüşten arta kalan, yankı oldu sesim.
Sorulmazdı bana neden, nasıl sevdim böylesine,
Yalnızlığımla ördüm ben bu kırık şiiri.
Ayrılığın gölgesinde yürürken sesim dindi,
Ne geleni bekledim ne gidenin ardını bildim.
Ama içimde bir şey vardı, adı yok, şekli eksik,
Yalnızlığımla ördüm ben bu kırık şiiri
Yarayı saran ben değilim, ama yaranın kendisiyim,
Aşksız yaşanılmaz bilirim, ama aşkın libasını giyinirim.
Dediler “aşkı yaşa,” ben ki hâlâ çözemeyenim,
Yalnızlığımla ördüm ben bu kırık şiiri
Mehmet Aluç
Yalnızlığımla Ördüm başlıklı yazı kul mehmet tarafından
12.07.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.