Lotus Çiçeği

zamanın  kırık dişleri
kanatır gülüşlerini
gözlerinden

bir yalnızlık çiseler
yüreğimin camlarına

ruhum seni anımsar

savrulan saçlarının ucunda
ay kırılırken

rüzgâr adını ağlar…

bilir misin hicranı
karanlık kuyular kadar dardır
her gece bir yıldız kayar
ufuksuz maviliğin altından

kalbim ıssız bir liman
gözlerinde boğulur gemilerim
çıldırtan bir tuzla
dilimden dökülür harflerim

kum saatine kürek çekerim
rüyalarım seninle çürür
fırtınamsı bir öfkeyle
dağları devirir hasretin

bir idam mahkûmuyum

darağacında sallanan

nilüfer tarlasına düşer

sesim acı ve

mor bir çığlıkla

sensizliğin sabahlarında
kargalar daha kesin öter
yüz yüze kalmışız
iki yakanın ateşinde

loş odam ve
geçmişin jilet yarası kanar
yanan isyanların ortasında

ruhum usulca kendi küllerine
çarparak sönerken...