Kirli bir mevtaydý adeta þiirin imgeleri, tebessümleri çiðneyip yutan insancýk, kalemin diviti kurban edildi gözyaþýna derken lanetin nutku tutuldu ve sarý diþlerinde binlerce yeis biriktirdi þahin bakýþlý kadýn, aþka özlem yüreðe niyaz yarýna mazi düþtü sözüm ona payýna kirli nidalarýn, eflatun düþlerde sitemler birikti ölü edalarýn her saniyesi düþler gibi birikti ela gözlerinde mevsimin oysaki gök kirli ve lanetliydi ne de olsa kana kan diþe diþ giriþmiþti birbirine insan izlekleri.

Yalnýzlýðýn duasýna çýktým, Rabbim

Düþlerimde yýkadýðým yollardan geçtim sonra

Kendimden de geçtim hem de nasýl…

Asla da sorma nasýl, diye:

Tutuþan eteklerinde yaralý cihanýn

Ýçimdeki kavis mahsulü yeminlerim

Sözcüklerin tokasýný çekiþtirdiðim

Ehli keyif yaþamak neymiþ asla bilmedim.

Bir tebessüm ektim yeis dolu uçuruma

Kenarýnda bittim sonra dað yamacýnýn

Bir çöl çiçeðinden hallice

Yalnýzlýða kýlýf biçtim

Bir kuþun g/izinde

Elem yüklü bir haletiruhiye

Fatiha okumaya meylettiðim ölümlü zikrimde

Turuncu rüyalara biçem diktim

Edimlerimde rehavet

Aþkýn ivmesinde kayýp bir c/esaret

Andýkça dünümü býçkýn ruhumla

Yerdikçe yarým kalan masalýmý

Bir düþ ümmetiydi elbet seviþtiðim resimlerim

Kumbaramda saklý nice yeis

Meneviþli bir hâkimiyet belki de

Þerh düþtüðüm ölü reis.

Lanetin ufkunda sudan sebepler

Göbek baðýma katýk bildiðim bir eziyet

Hala düþemedi de yakamdan bunca acý

Göðün tumturaklý bitiminde

Belki de haiz olduðum o devasa maðduriyet

Nasýl da mahzun

Bir o kadar durgun

Kefil olduðum bilumum sözcük

Saçlarýmý tararken dibinde kaynayan nice imge

Hala nasýl oluyor da solmadýðým

Belki de izbelerde saklý bir hurafe.

Katýksýz, emsalsiz sevdiceðim

Sen ki beylik sözcüklerden nasýl uzaksýn

Bir kelam mý kanayan yüreðimde

Sormadýn da gitti

Nasýlým diye.

Bir kanca bir zýmba

Bir rubai bir heybe

Sahip olduðum bilumum aczi yet

Gönül gözümde kocaman bir yama

Ýçlendiðim kadar içerlediðim

Ufkumda yok da asla acýlardan tahliye.

Gönül yorgun gün s/üzgün

Aþk meftun, heceler hicran yüklü, bayým

Ayýlýp da bayýlmadým hani, neden yoksun diye

Belki de bir sýnýr ihlalidir içine düþtüðüm aþk

Öyle bir tuzak ki;

Yorgun ruhun taziyesi.

Erdem yüklü yüreðimle göm beni, bayým

Azýmsanan varlýðýmda bil ki senden yoksun ömrü neylerim.

Andýkça adýmý bunca kâfir

Uyuduðum yeryüzünde sadece bir zerreden ibaret

Zikredilen zehir

Ta ki sekene kadar kurþun

Bunca hicran ki sevilmediðime delalet.