Günce – 1 Aðustos 2025

Hatýrlamak, Aramak ve Anmak: Dostluðun Sesleri

Dostluk, bazen bir telefon sesiyle hatýrlatýr kendini. Bir selamla, bir dua ile, geçmiþte yaþanan ortak bir anýyla dokunur kalbimize. Uzaktan uzaða süren samimi bir ilgidir dostluk; bazen ararsýn, bazen aranýrsýn. Ama her defasýnda sesin öte yakasýndan gelen tanýdýk bir nefes, geçmiþten bugüne kurulan görünmez bir köprüdür. Ýþte bugün, bu köprünün taþlarýna birer birer basarak yürüdüm.

Bugün telefon ettim Hafize’ye. Namaz kýlmak için hazýrlanýyordum tam, “huþu içinde” dedi. Bu sefer tatiliniz güzel geçti diyerek benden onay bekler biçimde sustu. Güncelerimden bu izlenimi çýkarmýþ olacaðýný tahmin ederek onayladým.

Bizim Nebahat Sultan ve Sebahat Teyze büyük bir farkýndalýkla çocuklarýnýn huzurunu düþünerek yeni bir adým attýlar. Görünürde “ilelebet barýþ” imzaladýlar ama bana sorarsan bu daha çok geçici bir ateþkese benziyor. Hani barýþ ilan edilir ama altýnda görünmeyen maddeler vardýr ya... Ýþte o gizli maddeler hâlâ orada duruyor gibi. Neyse, biz þimdilik barýþa inanalým, darýsý tüm küslerin baþýna.

Bu arada Karagöz ve Hacivat tiplemelerine benzetiþimi yerinde bulmuþ Hafize. Daha önce bahsetmiþtim, Hafize edebiyat öðretmeni; beni her zaman dikkatle takip edip, iyi ve kötü yönlerimle eleþtirir. Ýleriye adým atmak isteyen her yazarýn dikkate almasý gereken özel insanlar vardýr. Teferruat olanlar sinek výzýltýsý gibidir; etkileri gelip geçer, yani önemsizdir.

Ayrýca elime telefonu almýþken Yurdagül’ü arayayým dedim. Eþi Cemal Bey yenilerde ameliyat oldu. Daha önce sana bahsetmiþtim Ankara’da oturduklarýndan. Meðerse sevgili güncem, basit gibi düþünülen bu ameliyat sonrasýnda istenilen doðrultuda gitmeyince hastanede tedavi süresi de uzamýþ. Þifa diliyorum hem onlara hem de diðer tüm hastalara.

Ayrýca Yeþim’i aradým. Dedim ya, bugün telefon iletiþimim pek yoðundu. Ankara’da bir düðüne davetliyiz beraberce. “Siz ne düþünüyorsunuz?” dedim, sonuçta gidip gitmeyeceðimize dair dönüt vermemiz gerekiyor. Bakalým, Kel Mahmut’la konuþsun; ona göre bir yol takip ederiz. Gönül istiyor da, imkânlar bazen zorluyor bizleri. Nerede o eski günler... Nerede Malkara’da yediðimiz içtiðimiz ayrý olmayan üç aileydik. Serpil ve Sezai’nin oðullarýnýn, ayrýca Yeþim ve Kel Mahmut’un oðullarý Fýrat’ýn, artý bizim Samet’in sünnetini yapmýþtýk el birliðiyle. Hatta Serpil’in düðün makyajýný ben yapmýþtým özene bezene. O günleri bir gün anlatýrým. Þimdi kara gözlü Sezer’i evlendirirken yanlarýnda olmak nasip olur mu, bilmiyorum.

H. Çiðdem Deniz