Şah Damarımda Saklıydı Umut Ve Aşk...

Bir harmoni beyitlerin tek düze dizilişinde saklı bir armoni göğün kenetlendiği şafağın sunumunda lacivert göğün aşkla esintisi.

‘’Açma pencereni, perdeleri çek

Mona Rosa seni görmemeliyim

Bir bakışın ölmem için yetecek

Anla Mona Rosa ben öteliyim.’’ (S. Karakoç)

Yenik düşmüş olduğum bir düşün esintisi idi özlemim

Şah damarımda saklıydı umut ve aşk

Şahikası yerin göğün

Hicveden yalnızlığı

Ah, o ölü mevsim

Fıtratımın giyindiği hüzün hırkam

Ceplerinde saydam sözcükler dökülen…

Yalnızlığı kavuran derya deniz

Şems’i ömrün, sancısı günün

Derinlerde o teamül

Gökte saklı görünmez kanca

Ucuna asılı seyyah gölgem

Tevazu yüklü bir yitim işte

Aşkın gülüşünde kocaman bir ç/engel

Hükmeden Rabbime müteşekkir

Hayatın ateşine kıvılcım

Kor hecelerin yaktığı yandığı tütsü

O mıntıka ki sabitlendiğim

Kefesi denk düşmüşken hasretin

İçine saklandığım kafesin örtüsü

Sessizce şakıdığım o çeşme başında saklı

Kırık testi

İçine doldurduğum kadar aşkı ve özlemi

Beyitlerden taşan miskin imgeler

Tası taradığı toplayıp gidemediğim bir şehir

İdrak ettiğimden de öte

Yazmaya durduğum her şiirden dökülen hece hece

Benimdir bana tutsak

Esrikli iç sesim

Dışa bağımlı bir söğüt dalı değilim ben

Hicveden ömrü

Tek dilediğim sığınmaksa sükûnet yüklü ömrün pervanesi

Elbet aşkın da merhalesi

Kaygılarımı büyüttüğüm ömrün kayıp şifresi

Azığa almaksa gemileri

İlla ki yakmalı elimden dökülenleri

İsli sokaklarında genzimde saklı o hıçkırık

Telaşla sevdiğim kadar hüzün nasıl da sırnaşık.

Dök ceplerindeki saklı yarınları

Demlensek de dert etmeyeceğiz dünde kalanı

Sıdkı sıyrılmış yüreğin peşrevi

Ve işte o batıl rüzgâr

Arka bahçesinde güneşin

Karanlık mıdır illa ki teessüf ettiğim

Tahammülü zor, azizim

Renlerdir örten kirini gecenin

Gündüzse lakayt bir ışıldak

İçim daralırken kolay olmasa gerek

Ulaşacağım şafak

Sezilerimde öykündüğüm hasret.

Sezilerimden süzülen ışıktır illa ki

Varlığının kıymete bindiği

Bir düş gemisi belli

Sefasını sürdüğüm hazan bahçesine serili

Düşlerden örmekse günü

B/ölündüğüm kadar mutluyum ben.