Uykusuz geceye nedendir kabus

Soluksuz, nefessiz bırakır seni

Atının çiftesi ezince makus

Kaderin dili ödünde beni.

Gecenin rengi özündür konuşan

Kırmızı, mavi, morundan elbise

Bir derin uyku! Derinden vuruşan

Yediğin tokatın izleri hadise

Hikmeti çetin, bilinmez muamma

Tatlıdan ikramsız, mutluluk sorma

Acıya bilenmiş değirmen taşında

Ezilir buğdayın öğünür ununa. 

Kaç gece saymadım giydirdin moruna

Bir maden işçisi dağında şimdi 

Bağırdım, duymadın giderken zoruna

Öldürdün kabusum, görünme şimdi.

İnsan içine dönen bir makine

Bilmece çözülür, içinde her gün

Kırmızı al gül dokunur dişine

Ölürsün, ölürsün, ölürsün her gün. 

Bilmem ki bu oyun ne zaman biter

Aklını zorlayan köşeden taşlar

Bir umut belki turnadan beter

Göç yolu seyyahın, gözünde yaşlar.