Eşiğin Ötesi

Öğrencilik yıllarımın paslı kurşun kalemi

Kaç yıl geçmişti kurşun döktürmeyeli...

Nazarın hapsetmişti beni iklim yurduma

Kurşununa vuruldum prangayla postumda

Esirindim ben senin öğrendiğimi döktüren

Nice kağıt tükettim benliğimin yurdunda

Pasınla uyanırken kale eşiğini geçtim ben...

Minarenin süngüsü kalemimdi benim artık

Nice devrim yaşattın duymayan kulağıma

Görünmeyen tasvirsiz! Mana kapısı açtın

Rüya ikliminde mor kaçmıştı beyaza

Ne inciler dizmiştin boğazımın gerdanına...

Ne bedeller ödedik, gönül! İsminin diyarında

Kıskandım diken oldum severken ayağında

Ne silgiler tüketmiştim tevhidin irfanında

Kör kuyuları geçerken sonsuzluk diyarında

Bedelini ödeyen zahirde fakir idim

Kalemim senin artık, göster bana derinlik

Ben gönlümü sana verdim.

Aşkındayım, vazgeçilmez!

Aşkı bulutsuz yapan! Yağmursuz yalnız kaldım.

Reklamsız eşiğinde maksuduna erenler

Eşiği geçen meczup aklını viran eder

Bilge geçer eren olur gönlünü viran eder.

Ne sorarsın şairi...

Eşiğinde kul köle

Aşkının tartısınca ozan öle, şair öle

İçerdeki meczup belli,

Eşiği geçen deli.

Ben gönlümü sana verdim

Yunus, Mevlana veli.