Düşlerim mesken

Düşe kalka yol aldığım metruk mahzen…

Hicap yüklü öykülerin prensesi

Buse kondurmaya dahi kıyamadığım annemin ipek teni…

 

Ellerim, ellerim, diyorum

Neden soğuk ve buruk yansımaların

Sessizliği var içimde?

Dertop olmuş ukdelerin

Yeis dolu sesinde

Asla ağlamıyorum asla hıçkırmıyorum

Yaşlarımsa huzurun ayak sesi

Doğan güne b/akıyorum da…

Nakşeden sevince asıyorum sonra ipek saçlarımı

Beyazın vakur gülüşü:

Kızılın her tonu

Duayeni olduğum umudun serpilesi tohumu

Bekliyorum önüme bakıp…

Akıyorum sellere mazhar gönlümde saklı kimi hicap

Kimliksiz gülüşlerin seyyah imgelerindeki hitap

 

Gölgeme binaen

Takipteyim ömrü

Tebessümler ekili gönlümü biçen

Rüzgâra dahi sevdalı

Kâh nakkaş

Kâh seyyah

Kâh radar

Kâh bukle…

Meali kök hücrem olan her kelime

Bir de mıhlanıp kaldığım

Eklentilerin nazarında ansızın

Donakaldığım…

 

Öyküler serili mizacımda ve şiirler…

Tüten dumanın efkârında büyüyen gözbebeklerim…

Gözümün nuru kadın, boncuk gözlerinde uyuyakaldığım

Asmalı mescidin mefkûresi

İlahi Aşkın güftesi

Bana sevmeyi öğreten ve inancımı körükleyen

Yakarışların seyyah mimarı;

Sevdanın radarı;

Delişmen gönlümdeki sırları

Ayan beyan serdiğim gölgemi

Mimlerin eşliğinde soluğumu dahi

Gizlediğimi

Ve aşkın efemine tonlarında saklı binlerce hissi…

 

Göğe çakan gözleri ile

Yere vuran sağanağın rahmetinde

Belki de ayazın öncesi

Kışın öncüsü

Her hayali

Çimdiklediğim kadar tenimi

Çarmıha gerilesi bir masal gibi

Miadı dolmuş ilaç gibi

Münzevi iklimde saklı bir beyit

Aşka biat her sesi

Temkinle yürümeyi ve güvenmeyi

Öğreten o yumuşak sesi

Ve işte şimdilerde ben iken annemin annesi…

 

Bir mizaç;

Bir imleç

Belki de yürek iken o minnacık büyüteç

Kefil olduğum kadar tüm renklere

Kafa bulan hangi zalim ise içimdeki hüzne

Bedeller biçen

Ve her belirteç

Ve her şarlatan

Yedi uyuyanlarda dona kalan

Sekizinci günün

Sekseninci âlemin

Serenatların gizemi

Seferi tanıklığında meleklerin

Mahşeri öne çeken bir ihaneti

Daha giyinen hangi soytarı ise

Âlemi ve evreni kötüleyen ve de tetikleyen nefreti…

 

Arşı alaya çıkansa umut

Araf’ta saklı o masum devasa bulut

Bense bir çiy tanesi

Ve ölüm öncesi

Aşka biat bir neferi

Daha ihbar ettiğim

İkazında meleklerin rotamı çizdiğim

Olmazın oluru bir dua daha kabul bulsun yeter ki

Ve yeter ki:

Sen anne, bırakma ellerimi…

 


( Gözümün Nuru... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 28.08.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu