Bir mevsimi yoktu belirsizliðin mizacýna yenik düþen aþkýn güftesine denk düþen özlemin seyri gibi mavinin uzaðýnda kalan bir dehlize dökülen öfke gibi geçmiþin kýrýntýlarýný gagalayan besili kuþun zifir yüklü kanatlarýna deðen ellerime dokunan hüzün gibi vasýflarýmý gömdüðüm bir içimlik þiir miydi hüküm veren içimdeki garibe uzanan ellerden çektiðim yetmedi mi?

Bir tanýsý yoktu bir týnýsý da

Ýçime doðan güneþ ne zamanki

El ayak çekti tenimin dokusuna konan kelebek misali

Ýçre dönük bahtýn elemi

Dýþa dönük yüzümde sarkýtlarýn gizemi

Damlayan yaþ ve yas

Damýtan aþk ve eþrafým

Göðe de konuþlu bir bulut gibi

Ýçimi diktiðim her þiire ekli

Bir ümit gibi salýmýnda mevsimin

Yürek özürlü bir bakýþa aldandýðým

Gel gör ki kalbimi kaptýrdýðým

Mevsimsiz bir hüzne biat

Sefil göðün yerlisi bir bakýþa mý ýraktý sessizlik?

Kýyýma uðrayan varlýðýmdan mademki

Çekildi el ayak

Ve iþte gecenin titrine vakýf

Hazan yüklü duygulara sadýk

En çok ihya edilesi bir sevda masalýnda

Anlatýcýsý olmak hayatýn

Dokunaklý filan da addedilmesin hani

Üstüne serildiðim zeminden

Kayýp düþen bir yýldýza nutuk attýðým

Aslýnda yýldýzýn ta kendisi

Ne hicran ne selam ne kelam yeter içimdeki

Acýyý yok saymaksa meramým

Yokluðuna þükreden bir varlýk edasýyla

Sýrra kadem basan o güzel günlerim nerede?

Kuþ bakýþý sarýldýðým iklimde

Yüreðimde saklý eski dostlarým nerede?

Bir safsata imiþ mutluluk

Bilip bilmeden yürek açtýðým devasa evrende

Saklý tek kayýp ruh ben miymiþim sahi?

Ayracý dünün güne tuzak

Varlýðý esefin illa ki bahara uzak

Komplimanlar yüklü þu beyaz bulut

Mademki ýrak kaldý yürekten

Beyazlýðýna asýlý olduðum her duygu sonsuzluk

Kadar kutsal bir saltanat

Bilip bilmeden sefanýn cefasýný çektiðime biat

Sözcüklerden kurduðum bir cennet

Artýk nasýl bir iþtiyaksa

Sessizliðime gömüldüðüm ömrün bekasý

Elbet yarýnlarda saklý gel geç bir hayal kadar

Tutulsa da nutkum

Umut idi baþ tacý ömrün.