S/onsuzluðun nakþýydý gece: elbet sessizliðe hürmet eden bilge ve konuþlu bir isyana en çok da yalnýzlýðýn tayfasý oysa çoðul bir tekil idi aþk elbet hürmeten evrene uymaksa düzeni olmalý mýydý bir engel ya da neden?

Nedensiz sevdim ezelden

Efemine gölgeler

Sürten hecelerin na’þýnda

Göðe attýðým çapa

Ayrýk diþleri güneþin

Güneþ ne ki, hafýz?

Sen görmedin mi içimdeki feri?

Sözcükler cürüm yüklü

Aþk hicabýn kendisi ve yalnýzlýk hükümran

Göðe denk düþen bir hiciv benimki

Elbet bir de hüviyet

Kazan kaldýrdýðým bir cesaret ki

Saklý mý sahi düzensiz düzende?

Pekiþen bir asalet

Her þiir ve her sözcük

El avuç açan bir kalantor heceyi de

Öldürdüm mi imgelerle.

Þerh düþtüðüm her gün

Her günde eþlik eden neyse neden

Nedensiz bir arýzayým ben

Eþi menendi olmayan bir huzme

Kanamalý mevsimden çaldým bu þiiri

Çalamadýðým ne kaldý ki kendimden baþka?

Piyanomun fildiþi tuþlarý

Tuþladýðým her rakam

Aptal telefonun baðlandý bir kez basireti.

Akýllý bir cihazdan akýllý ise insan

Ýnsanüstü bir güçle iz sürerken

Kendinin peþinde

Kimlik dediðin ne ki, hafýz?

Kimliksiz geçmedi mi ömür?

Ne kinaye ne zaruret ne ihanet

Etmedim elbet

Ýçimdeki çocukla hemhal

Taþkýn bir denizden firar eden son damla

Kadar hazaný kürediðim

Küstüðüm de nicesi

Künyemde yazýlýdýr hayatýn neþesi

Bilemezsin ki bildirmem.

Bilseler de alýnmam üstüme

Maðdur kýlýndýðým her sahne

Oysaki hayatýn ta kendisiyim:

Vakur bir güneþten de öte

Yýldýz olmanýn neresi kötü hem?

Kayarken gün ve gece

Kýrpan hangi þairse kuyruðumu

Þahikanýn ýlýmlý sevgisi ile hemhal

Bir kuþkanadý ve kuþ bakýþý hayata

Yaþam çeþmesi madem bunca duygu ve hülya

Sabah akþam eserim

Esaretime kul köle artýk neyin aklýysa.

Cesaretimle yazarým her þiiri

Belki bir meziyet belki eziyet

Aslýnda aczi yet yüklü bir kehanet

Ýçimdeki keþfe henüz baþladým hem.