Bir sözcüktü sökün eden belki de en irisi düþlerin ve þaþalý yalnýzlýk kalabalýðýn þaþý bakýþlarýnda akýp giden hüzne riayet eden imleç belki de bir noktalama iþareti gibi derinden usul usul teskin eden.

Sýradandý gün.

Sýradandý sözcükler.

Sýra dýþý kibrinde yalnýzlýðýn balyalarca ayraç hüküm veren.

En köþeli parantezin saðýndaydým belki de solumda tutarsýz bir nefes alýp veriþ hem aþkýn da geri dönümü olmalý mýydý sahi?

Düþlerdi kursaðýmda kalan dünün mirasý.

Bense mirasçýsýydý atalarýmýn ve þekli þemaili olmayan bir yorgunluk dillendiriyordum uykusuz günün gecesine sarkan ellerimle ninniler söylediðim ve umudun b/eþiðinde týngýr mýngýr sallandýðým günlere nazire yaparcasýna.

Bakaya kalmýþtý ömür.

Bekasý neydi sahi hüznün?

Belli ki bir hayalin ürünüydü içimdeki þaklaban çocuk ve neþeli zamanlarýmýn da meali hatýralarým.

Yüz görümü tutukluluðum.

Güz dönümü yorgunluðum.

Yalýn ayak yürümeyi de hiç sevmezken.

Ýskarpinlerim bakýmlý ve boyalý saçlarým örgülü bense hep görgülü.

Latife yapýyordu mevsim ve elimin tersiyle vuruyordum içimdeki çelimsiz rüzgâra sonra da daðlar tepeler aþýyordum her gözlerimi kapadýðýmda bir huri; her kulaðýmý kapadýðýmda notalarý olmayan bir þarkýyla eþleþiyordum.

Canýma tak eden neydi sahi?

Yüreðin sönen ferinde taþan bir mevsim mi?

Mevsimsiz bir yorgunluk belki de: en çok hayali aþklarýn müptelasý içimdeki kahinle yýldýz avýna çýktýðýmýz ama en çok da yýldýzlara kýzgýn mehtabýn esaretinde yanýp sönen bir ýþýk gibi kimi zaman yüreðin yuhalandýðý.

Gökten zembille inmiþtim hem.

Göðe çimdik atýp sormuþtum buluta:

-Canýn yandý mý?

Cevabýný alamasam da biliyordum ki; ben zaten rüzgarýn teninde dolaþan dolunaydým.

Sonra da çapak çapak gözleri karanlýðýn ve içimi muþtulayan:

-Rengin ne?

Diye sormuþtum da ansýzýn çýkan gök kuþaðýna konmuþtum çapkýn kanatlarýmda seðiren kalp gözümde açan tomurcuklar misali sonra da solmuþtum.

Bilmiyordum aþkýn rengini.

Bilmesem de aþkýn þiarýný çocuk aklýmla tahmin ediyordum ki; en þaþalý duygu.

Göðe takýlý gözlerim; aþka yanýk sözlerim aslýnda satýrlarýn dokunulmazlýðýnda aþký bilmesem de içimde taþýyordum heybesini.

Gözlediðim kadar yolunu.

Özlediðim kadar asla sahip olamayacaðým bir  ruhu.

Ne görmüþtüm henüz ve neyi görecektim hem ben deðil miydim kefal gibi atlayan aþka ve pýnar gözlerinde ümidin doðan yeni aya hürmet eden sýradan bir yýldýzýn özlemi taþarken anbean ruhumda.

Bir rica idim sunulan bazense reddi güç kabulü güç.

Refüze edilen varlýðým belki de hiçliðime henüz vakýf olamadýðým.

Perakende düþler sokaðýnda yaþýyordum hep ama toptan seviyordum ben insanlarý ve asla da beklemiyordum karþýlýðýný.

Sözcüklerim yakamozdu bense dolunay.

Yalnýzlýðým deniz mavisiydi ruhumsa sýra dýþý bir kýrmýzý.

Ne cafcaflýydým ne sýradan.

Ne yalnýzlýðýmdý tarumar edilen ne de kalabalýklarýn sevincini yaþýyordum ve yere göðe sýðmýyor taþýyordum kendimden ve kýrdýðým bentlerden geçip okyanuslara varýyordum.

Bir nidada unutulmuþluðum aslýnda fýsýltýlarýn renginde beyaza atýlan her çalýmda masum bir rakýmda saklýydý içimdeki çocukça sevinç ve çocukça aþk.

Yalýn sözcüklerdi bozkýrým.

Yeþeren umuttu boca ettiðim bol keseden bir zamanlar.

Ve ýrgat ruhun geçit vermediði duygular.

Körelen minnet duygusu insanlarýn ve sönen vefasý evrenin aslýnda hayatýn evreleri idi her biri en çok da arý kovanýna çomak sokan bir þiirden de fazlasý taþkýnlýðýma mahal veren duygular elbet kehribar sarýsý idi papatyalar serili ruhumun firarý ile bir cennete düþmenin arzusu üstelik ölüm öncesi hala dünyadan bir þeyler umut ettiðim.

Nihayetinde dilime dolanan bir sözcük boyumdan büyük laflar ettiðim zamanlardan kalan elimde son hediye:

Ruhum çömelmiþti ve ben hala çömez bir âþýktým ve sadece sundum niyazýmý gök kubbeye ve o gün bu gündür yýldýz tozlarýmý serpe serpe kayýyorum bir boydan diðerine gökyüzünün bazen þ/akýyorum bazen susuyorum ve hala aþkýn neye denk düþtüðünü fýsýldamadý bana evren belki de onlar bilmiyorlardýr aþkýn ta kendisi olduðumu üstelik aþksýz bir ömrü neyleyim en çok da kendimsiz bir dünyanýn sýradan ve eksik olacaðýnýn bilincinde ve hala aþký arýyorum anbean kendimi sevdiðim…