Gölgeli bir saðanak adeta verilen muhtýra. Ya, varýlan nokta?

Sözcüklerin dibine dayalý aþkýn hünkârý ve her süreçte sökün eden bir nefes bir heves ne de olsa müdavimi insan duygularýnýn ve renkler kolaçan eden yeri göðü bazense kasvetli bir saðanak içimiz dýþýmýza bulaþmýþken özünde saklý her acý her renk elbet konuþlu yürek ne de olsa ruhtur yarýnlarýn muhtýrasýnda düþüp de yola elbet hayatýn diðer adý umudu koklamak bir çiçek gibi nazenin bir sýfat ki sözcüklerin dikildiði.

Mahkûm kýlýndýðýn esaret deðil aslýnda.

Sevdiðin kadar sadýk kaldýðýn cesaret

Çiçeklerin ruhunda saklý bir gizem gibi

Renklerin coþkusuna tapýnan nice kuþ ve doða

Müzminse aþk, sýfatlarýn en kralý yakýþýr elbet yakýþýr

Aþkýn bitimsiz saðanaðýna.

Sað elin saðdýcýn Besmele

Sevgiyle erdiðin her düþ

Kanýksanasý bir vazgeçiþ belki de

Ýdrak ettiðin kadar hayatýn da tozu dumana katýlmýþ

Sevginin ihtiva ettiði o coþku ve özlem

Bazen yollara takýlmýþ bakýþýn

Gözünün ferinde isyan kimi zaman

Gördüðünden öte görmek istediðine iþaret

Yalnýzlýksa en kibirli sancý.

Mahzun yüreðin münzevi benliðin

Mutabýk kaldýðýn kadar zihninin

Renkleri…

Gri hücrelerinde beynin ve beyitlerin gezindiði

Ýmha etmekse dünü

Ne saklýysa ömrün sunumu illa ki içtenliðin özrü.

Kanatlarýnda vaveyla

Ruhunda kilit altýna aldýðýn söyle hangi dünya?

Kaçýþan ayaklarýn

Kaçýrdýðýn gözlerine teslim ettiðin

Elbet aþkýn sancaðý

Müdavimi olduðun kadar özlemin

Sevmeye de deðecektir hani

Ne kadar çýksa da yoluna mani

Emsalsiz bir mutluluk

Kardýðýn mevsimde

Kanamalý bir saðanak olsa da aþk

Þakýyan kuþlara tutkun yürek.

Tutulsa da nutku

Elbet iç sesin gelecektir kâfi.

Varsýn kandýðýn kadar

Yalnýzlýðýn resmini çek sen

Yazdýðýn her þiir ettiði kadar müsaade

Nefesini tut ölü günden kalansa geriye

Elbet sevmenin, yazmanýn coþkusu

Ýlla ki mutlusun dokunduðun kadar her yüreðe

Bir fýsýltý ise kulaðýna çalýnan

Lakin daha da çok sözcük var söyleyeceðin.

Esen rüzgâra teslim olmuþ kalemin kaderidir

Yazdýðýn deðil yaþadýðýn kadar

Yazacaðýn her þiir…