Çimen-4

Son Nefesin Morfoları

Bak! Bu toprak, bir mezardır sensizlikte,
İçinde yatar, unutulmuş bir hikaye;
Üzerinde filizlenen 

Çimenler, ölümün parmaklarıdır,
Usulca sarar benliğimi, zehir gibi…

Ve her kök, yüreğime saplanan hançer,
Her çiy damlası, bir gözyaşıdır dökülen;
Sen - ey  nilüfer çiçeği ! - sen en acımasız cellat,
Ruhumu karartan bir kâbus, benimle ölen…

Ey Sonsuzluğun çürüyen Çiçeği
Zaman, bir böcek gibi kemirir etimi,
Çimenler, bir kefen gibi sarar sırtımı;
Ve sen, ey son nefesim , bir hayaletsin artık,
Bir mezar taşı kadar soğuk ve uzak…

Sensizlikte dünya bir mezarlık, gökyüzü bir tabut,
Yıldızlar, ümitsizliğin sonsuz meşaleleri;
Ve ben, çürüyen bir silüet, solan bir umut,
Sen ise bir daha doğmayan  peri kızı…