Sanma Ki

Sanma ki

İçimde ne varsa şiire döktüm

Mısralar ağladı ben çöktüm

Bir gülüşünü görmek istedim

Kahırla geldin ben ise öldüm

Mısra mısra seni yazacaktım

Aşkımızı geleceğe yazacaktım

Aşkım sensin diye sarılacaktım

Sen kollarımı kırdın ben öldüm

Dizelerimde gülüşün olacaktı

Mutluluk o an bizi bulacaktı

Ağlatmak bu kadar kolay mı olacaktı?

Ağlattın bir ömür güldürmedin öldüm

Seni anlatarak bu şiiri yazdım

Bomboş odada duvarlara baktım

Sende duvarlar gibiydin ağladım

Ağladıkça yazdım sanma ki öldüm

Kul Mehmet’im yazarken ağlama

Giden vefasız için karları bağlama

Gelir yeni mutluluklar boşa yanma

Yeni güne merhaba dedim sanma ki öldüm

Mehmet Aluç-Kul Mehmet