Kasım, usulca iner takvimlerin
omzundan,
Bir mevsim değil, bir veda biçimidir hareketi.
Yapraklar düşmez aslında, düşüşü hüzünden
Ağaçlar hafifler, bulup getirmek için bereketi
Rüzgâr,
Ömrün tozlu tutanaklarını
karıştırır;
Her esişte eksilen-unutulan yanlarını okur.
Güneş bile yorgundur artık dönüp durmaktan
Gülümsemekle batmak arasında asılı kalır.
Gelince havanın serini,
Sıcaklık başını alıp gitmiştir
ardına bakmadan
Tişört gömleğe bırakmıştır yerini
Sokak lambaları bile düşünceli yanar bıkmadan
Yeniden dönmüştür bulutlar,
Elinden tutmak için ağacın, toprağın, umudun …
Felsefedir, bir bardak çayın dumanı
bile,
Isınmak değildir hatırlamaktır esas olan.
Silinir camın buğusuna yazılan isimler,
Kasım’da herkes biraz şiir olur esasen…
Kasım, hesap mevsimidir ruhun
kendisiyle;
Ne kalmaya ne gitmeye cesareti vardır insanın.
Bir yanın hâlâ yazdan kalma sevinç içindeyken,
Huzur, geçmiş, aşk tam demindedir son anın…
Ve bilirsin ki,
Kasım’da söylenen her söz daha ağırdır.
Çünkü artık hiçbir kelime süs değildir,
Her nefes bir emanet, her bakış bir ayrılık,
Her biri bir veda kadar gerçektir
artık…
İnsanın bir yanı yazdan kalma bir
tebessüm
Bakışları geleceğe bakan bir derin özlemdir
Kim bilir kaç yürek hâlâ yaralı ve kırgın
Beklerken tamir edilmeyi yorgun-argın…
…
Kasım güneşin sessizliğe çekildiği dua,
Zamana yazılmış bir mektuptur
Rüzgâr geçmişin sayfalarını
çevirirken,
Hüzünle umudun tokalaştığı
bir aydır…
…
Ga-061125
(
Kasımın Sözleri başlıklı yazı
KOCAMANOĞLU tarafından
6.11.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
