Belli Ki

BELLİ Kİ...

Bir zamanlar bu adam düşmandı gözyaşına
Bilmezdi ağlamayı ama yine düşmandı.
Düşmanıyla beraber bin dert geldi başına
Ve o, dost arıyordu delikanlıyı sandı.

Tükenmiş tarakların zor girdiği o saçlar
Gözlerindeki yanan sönmüş mü hani nerde?
Bak, alnında iç içe ve kat kat çizgiler var
Evet, mutlak salan var delikanlıyı derde.

Düşünür müydü böyle, her şeyi takar mıydı?
Elleri çenesinde hiç ağlar mıydı, heyhât!..
Oturur muydu öyle, umutsuz bakar mıydı?
Belli ki çok zorlamış delikanlıyı hayat...

Ahmet KÖKEN