Edebiyat ve Kültür Platformu
Emanet
Aşk, gözlerine teslim edilmiş bir emanet—
sen yıllarca bir sır gibi taşıdın.
Aynalar bile gördü; sustu.
Zaman bakışlarında kilitli kaldı;
ben dokunana dek akmadı—
durdu, usulca bekledi.
Yıllar bile direnmiş sana.
Orada buldum seni:
en gizli yerinde, en kırılgan çatlakta.
Orada sevdim; yeniden nefes buldum.
Şimdiyse—
orada bitmek istiyorum—
zamana da aynalara da meydan okuyan gözlerine
bakarken— dünyanın bütün gürültüsü susmuşken.
Söyle yıllara:
ya geçsinler,
ya da taş kesilsinler—
bizim inadımızı izlesinler.
Gözlerin üzerimdeyken
kimse sökemez bizden bu aşkı.
Geçmiş dedikleri—
beni sana mühürleyen,
ışığına çeken bir gölgeymiş meğer;
adı büyük, sesi küçük.
Dakikaları saydığım gecelerin sonu
hep sana varıyormuş.
Yine sayıyorum.
Bir anımız için
aylarımı sürüyorum kefeye.
Ne önemi var?
Evim sensen...
beklemek, dönüş yoludur.
İçimde kalan ne varsa
senin.
Bana verilen ne varsa
adını saklasın.
Dünya, sana dokunamasın.
Aşığın, kadının—
daha ne ister?
Bir ömür daha gözlerinde;
zaman dışarıda kalsın, aynalar sussun.
Emanet başlıklı yazı irem-dogan tarafından
15.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.