Külü Seçmek

Gece, yastığın dokusunda ararım tenini; 
gündüzleri bu yüzden 
siyahın en derinlerine sarınırım. 

Sabah, ışığın kırığında bulurum sesini; 
akşamları bu yüzden 
sarının en sıcağına sarınırım. 

Gözlerin bir adım sonramızı tarttığında, 
kokun derime yürüdüğünde, 
ruhumdaki bahara sızdığında, 
sesin anımı baştan yazdığında— 

Aşkını taşımak, 
bir nefes kadar sade— 
bir veda kadar kolay. 

Birbirimizde yandıkça, 
kuyruklarımızı kıvırıp kaçarken, 
dilimizdeki kılıçlar 
en saklı yerlerimizi parçalarken, 
gün, özlemin kılığına bürünmüşken— 

Ateş çekilir içimizden, 
ısısı kalır, 
dilimiz susar; 

Biz yine 
külü seçeriz.