Kalbine Çektiğin Perde
Adımlarımı kesiyor yokluğun.
Seni andığım her sokak sessiz.
Ezip geçtiğim—
ıslak taşlar mı,
yoksa ruhumda mühürlenmiş sözler mi?
Şu boynu bükük sokak lambası,
şu gövdesi yosun dövmeli ağaç...
seni nereden tanısınlar?
Hiç bilmediğin bir şehrin,
adı unutulmuş bir köşesinde—
her taş parçası,
her yol,
her yalnız...
seni anıyor bu gece.
Kuşlar seslerini geri çekti.
Yapraklar renklerini unuttu.
Baharı sende sanmış bu şehir.
Penceren yine örtünmüş,
siyah perdesini—
bu gece içeri sızmıyor ışığın.
Madem kışı bırakacaktın ardında—
neden yeşerttin bu şehri?
Madem solduracaktın,
sen kokan o kırmızı gülleri...
neden dikenlerini serdin yollarıma?
(
Kalbine Çektiğin Perde başlıklı yazı
irem-dogan tarafından
2.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
