Yanıldığım Dil
Biri vardı.
İsmi—
eksikliklerimin ardına sızan bir kelimeydi.
Dudaklarından dökülenler,
içimde bir kapıyı aralardı.
O boşluktan girerdi—
en saklı arzularımı
bir harita gibi sererdi önüme.
Parmakları hep aceleciydi.
Kayıp gitmeden,
sıkı sıkı kavrardı.
Gözleri...
hep duyardım seslerini.
Ve çözülürdü dizlerimin bağı.
Biri vardı.
İsmi—
önce dualarımda anıldı.
Şimdi fısıldadıkça
gecelerimde hayaletini avlıyorum.
Sözleri uçup gitti.
Ne eylem kaldı, ne inkâr.
O boşluğu benim sandım.
O dokunuşu kutsal saydım.
Biri vardı.
Kalbimin dilini
onun kelimelerinde bulduğumu sandığım.
Armağan sandığım o kelimeler,
boşluğunda saklı
birer hançer—
yalanın en tatlı tonunda
gecenin en koyu damarında.
Bana bıraktığı,
ne sevmekmiş
ne anlamak.
Yalnızca...
onun gözyaşlarından—
bir avuç hançer.
(
Yanıldığım Dil başlıklı yazı
irem-dogan tarafından
2.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
