
Deme
Susuz kalmış bir dere baharın
serinliğini özler
Yanıp kavrulsan da, “ben
tükenmişim” deme
Ateşten geçmeden hamur
ekmek olmaz
“Ben piştim ben
tamamlandım” deme
Aşığın yüreği aşkı taşır
Vecde dalınca acıyı
duymaz
Sabahın kuş sesini
işitmezsen
Tomurcukken “ben açtım”
deme
Yer örter nice alın
çizgisini
Hak için gözünden yaş
akmazsa
Aşınmadan taş yol olmaz
Benliğini vermeden “ben
yürüdüm” deme
Yabani kökten lale çıkmaz
Yanmayana aşkın sırrı
açılmaz
Kalbi yanık olmayan
sevdayı bilmez
Yusuf’un kokusunu almadan
“ben esintiyim” deme
Ethem gibi suya ser
örtünü
Yunus gibi dervişe benzet
halini
Mevla sınar her kulunu
O imtihanı geçmeden “ben
oldum” deme
Söz lime lime edilir
Öyle tokat vurur ki yüz
kızarır
Gaflete düşme yazarken gönlünü
aç
Kasım görmeden “ben
söyleyenim” deme.
Karanlıkta yürüyen
Işığı görmeden “ben
aydınım” deme
Geceyi sabaha bağlamadan
“ben tamamlandım” deme
Her nefes bir imtihandır
her adım bir sınavdır
O eşiği geçmeden “ben varım”
deme
Rüzgâr sallar ağaçla
yaprağı
Kökü sağlam değilse
Toprakla buluşmadan “ben
kök saldım” deme
Ateşin harı dokunmazsa
kalbine
Yanmayı bilmeden “ben aşığım”
deme
Göğe yükselen sesin
Yere kök salmadan “ben
duyuldum” deme
Kalbin açılmadan
Sırra ermeden “ben bildim” deme
Her nefes bir yolculuktur her adım bir imtihan
O menzile varmadan “ben vardım” deme
Karanlıkta ışık yanar
sabırla bekleyen görür
Gözyaşı hak için akmazsa
“ben arındım” deme
Taşın ağırlığını
taşımayan
Dağın zirvesine çıkmadan
“ben yükseldim” deme
Deniz dalgasız olmaz
Yol engel görmeden bitmez
Taşın ağırlığını
taşımadan “ben güçlüyüm” deme
Bir damla sabır olmadan
Çölü aşmadan “ben serinim” deme.
Söz ağızdan çıkınca
sınanır
Kalem kâğıda değince yazılır
Hak için yazmazsan
Bir gönle girmeden “ben sözüm” deme
“Şiir yazdım” ben hiç
deme
Her gün sabırla yürüyen ufka
varacak
Bir gün akan dere kaynağa
erecek
Her adım sınavdır her
nefes yol
Her gün aşkla yürüyen
menzile varacak
Bir gün hak sabrı ile dağ
aşılacak
Bir gün gözyaşıyla kalp
arınacak
Her yara bir kapı her acı
bir sır
Bir gün yanık gönül
sevdaya kavuşacak
Bir gün söz hak için
yazıldığında
Bir gün kalem doğrulukla
yürüdüğünde
Hakkın terazisinden geçen
Hakikatin diline
dönüşecek
Her karanlık sabaha
bağlanacak
Aşkla yola çıkan vuslata
erecek
Her yolcu sınavdan
geçecek
Ve bir gün sen de hakka
varmış olacaksın
Mehmet Aluç
Not: Nuri Baş kardeşimin “Molla
Kasım Geçmeden Dil Oldum Deme “ şiirine naziredir.