Deme


Deme

 

Susuz kalmış bir dere baharın serinliğini özler

Yanıp kavrulsan da, “ben tükenmişim” deme

Ateşten geçmeden hamur ekmek olmaz

“Ben piştim ben tamamlandım” deme

 

Aşığın yüreği aşkı taşır

Vecde dalınca acıyı duymaz

Sabahın kuş sesini işitmezsen

Tomurcukken “ben açtım” deme

 

Yer örter nice alın çizgisini

Hak için gözünden yaş akmazsa

Aşınmadan taş yol olmaz

Benliğini vermeden “ben yürüdüm” deme

 

Yabani kökten lale çıkmaz

Yanmayana aşkın sırrı açılmaz

Kalbi yanık olmayan sevdayı bilmez

Yusuf’un kokusunu almadan “ben esintiyim” deme

 

Ethem gibi suya ser örtünü

Yunus gibi dervişe benzet halini

Mevla sınar her kulunu

O imtihanı geçmeden “ben oldum” deme

 

Söz lime lime edilir

Öyle tokat vurur ki yüz kızarır

Gaflete düşme yazarken gönlünü aç

Kasım görmeden “ben söyleyenim” deme.

 

Karanlıkta yürüyen

Işığı görmeden “ben aydınım” deme

Geceyi sabaha bağlamadan “ben tamamlandım” deme

Her nefes bir imtihandır her adım bir sınavdır

O eşiği geçmeden “ben varım” deme

 

Rüzgâr sallar ağaçla yaprağı

Kökü sağlam değilse

Toprakla buluşmadan “ben kök saldım” deme

Ateşin harı dokunmazsa kalbine

Yanmayı bilmeden “ben aşığım” deme

 

Göğe yükselen sesin

Yere kök salmadan “ben duyuldum” deme

Kalbin açılmadan

 Sırra ermeden “ben bildim” deme

 Her nefes bir yolculuktur her adım bir imtihan

 O menzile varmadan “ben vardım” deme

 

Karanlıkta ışık yanar sabırla bekleyen görür

Gözyaşı hak için akmazsa “ben arındım” deme

Taşın ağırlığını taşımayan

Dağın zirvesine çıkmadan “ben yükseldim” deme

 

 

Deniz dalgasız olmaz

Yol engel görmeden bitmez

Taşın ağırlığını taşımadan “ben güçlüyüm” deme

 Bir damla sabır olmadan

 Çölü aşmadan “ben serinim” deme.

 

Söz ağızdan çıkınca sınanır

Kalem kâğıda değince yazılır

 Hak için yazmazsan

 Bir gönle girmeden “ben sözüm” deme

“Şiir yazdım” ben hiç deme

 

Her gün sabırla yürüyen ufka varacak

Bir gün akan dere kaynağa erecek

Her adım sınavdır her nefes yol

Her gün aşkla yürüyen menzile varacak

 

Bir gün hak sabrı ile dağ aşılacak

Bir gün gözyaşıyla kalp arınacak

Her yara bir kapı her acı bir sır

Bir gün yanık gönül sevdaya kavuşacak

 

Bir gün söz hak için yazıldığında

Bir gün kalem doğrulukla yürüdüğünde

Hakkın terazisinden geçen

Hakikatin diline dönüşecek

 

Her karanlık sabaha bağlanacak

Aşkla yola çıkan vuslata erecek

Her yolcu sınavdan geçecek

Ve bir gün sen de hakka varmış olacaksın

 

 

Mehmet Aluç

 

Not: Nuri Baş kardeşimin “Molla Kasım Geçmeden Dil Oldum Deme “ şiirine naziredir.

 

 


( Deme başlıklı yazı kul mehmet tarafından 4.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu