Bir düş değil asla yağan rahmetin penceresindeki o vakur gülüş.

İstimlak edilmiş de değil asla

Ne sözcükler ne gök kubbe

Sağalttığımız ne var ne yoksa

Yokluğun dilinde tek hece:

Elbet yoktan var edene

Duyduğumuz o büyük ve İlahi Aşk:

Yüce Yaratan nasıl ki en ulvi Sırdaş…

 

Sökün eden duygular ve kat izi

Atarından bana ne hem şeytanın?

Varsa yoksa izlediğim sadece Rabbin g/izi

Ve hamt ettiğim

Duyduğuma kani

Meleklerin yazmaya doyamadığı

O amel defteri

Şiarı ve sınandığı kadar ettiği kanaati

Aşkın hüküm sürdüğü

En çok da: o ezeli ve edebi mahremi

 

Gök konuşlu cihana

Cihansa kopuk bir ip gibi sallanmakta

Ve ne yazık ki beklemede insanoğlu

Boynuna geçen ipin varlığından bihaber

Darağacına çekilen değil bizzat elleriyle

Kendilerini asan

Hem demezler mi?

Ne olur ki şuncacık yalan, riyadan?

 

Eklem yerleri şiirlerin

Ağrımıyor artık…

Sadece duygular da değil ettiğim katık:

Başrolde zihin ve zekâ

Gönlün racon kestiği nicesi

Kimse kimliğinden uzak

Zinhar yalan, durduk yere değil içine düşülesi tuzak

 

Kimine göre en büyük kayıp

Cepte eksilen para

Bilemedikleri tek ayıp

Ruh da beden de yürek de ifa ve iflah olmaz maddiyatla

 

Sürgün edilmiş nice duygu

Kat izinde mi saklıdır bunca şiirin, şairin endamlı ruhu?

Közü mü yoksa?

Katık ettiği sözü mü özüne?

Hem çöpsüz üzüm değildir bunca yürek, inandığı kadar Rabbine.

 

Aşkın hulasası

Ve acının mermerden mezar taşı:

Nicesi saklı içinde, yazılacaktır daha söylemediği kadar

Durduk yere.

Naz da dinmez niyaz da:

Elbet tek çekendi o nazı, şairin anası

Niyazı saklı Allah katında ve şiarı

Yansa ne ki yâdında saklı tüm anıları

Yandığı kadar yazar;

Yazdığından öte bir bir yaşar

Önce kader sonra şiir

Yakılası değil yazılası bir ömür

Sükûtun esintisi

Rabbin fısıltısı

Duymayanlardan değildir hem şair:

Ne de doyumsuz ve kâfir:

Edindiği makam

Yaşamla hemhal kimse artık haksızlığa kazık kakan:

Umurunda olmadığı kadar,

Gözü ve özü ve hedefi edindiği rota ve ilham

Aşkla ve sevgiyle ve imanla ihya olan…


( Yakılası Değil Yazılası Bir Ömür... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 14.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu