Sıradaki Şiir 3

SIRADAKİ ŞİİR (3)

Bu şiir

ayağa kalkmadı henüz.

Oturmaya devam ediyor.

Çünkü bazı cümleler

aceleyi hiç sevmiyor.

Bir saat var duvarda.

Sanırım çalışmıyor. 

Ama bozuk saat, doğru! 

Zaten zaman bugün

kimseyi sıkıştırmıyor.

Bu şiir

sessizliğe borçlu.

Sesini oradan almış.

O yüzden bağırsa da

duyulmaz.

Susarsa

anlaşılır mı? 

Yoksa …anlaşılmaz. 

Bir masa var.

Üzerinde hiçbir şey yok.

Yine de dolu.

Çünkü beklemek

bir nimet sayılıyor burada.

Bu şiir

kendini anlatmıyor.

Anlatır gibi yapıyor.

Arada bir kelime düşürüyor

Bilerek mi? 

Yoksa …bilmeyerek mi? 

Bir pencere daha var.

Ama bu kez dışarı bakmıyor.

İçeriye açık.

Rüzgâr giriyor,

Giren rüzgar… 

düşüncelerimizi dağıtıyor da dağıtıyor. 

Bu şiir

sonunu bilmiyor.

Bilse de söylemiyor.

Çünkü bazen

bitirmek

başlamaktan daha ağır.

Şimdi burada duruyor.

Ne tamam

ne yarım.

Sıradaki şiir

belki de

tam olarak

bu. 

Yahut bu olmalıydı. 

13 Ocak 2026