Ah Be Dostum Böyle mi Olacaktık Biz

Hangi rengi giyinmiştin en son, söyle?

Hangi gülüştü senden ç/aldıkları?

Tonlamadaki o d/okunaklı renk uyumu hani:

Mavi bilyelerle inşa ettiğin yalnızlığın saf ruhu

Öyküler derlemiştik birlikte

Öznesi sen ve ben olan…

Hani, hani, içimizde saklı birlikte gördüğümüz düşlerin elası:

Hem benim gözlerimde dans eden

Hem de uyum s/ağlarken bana

Ne öfke bilirdik ne nefret ne de kin

Zanlar ve sanlar alakamız olmadığı için midir ne,

Gülüşürdük masumca

Top oynadığımız o yaz akşamlarında

Hele ki okul yolunda…

Saat tutardık hem sen hem ben:

Sen en çok annenden korkardın bense babamdan

Dakika geçti mi eve varış yolunda

Top tüfek kuşanırlardı nasıl da kapıda.

Ah, be dostum söyle böyle mi olacaktık biz?

Hoş senden sonra da nicesi ıskaladı usulca

Bazense gümbürtüyle

Bizler nasıl ki suskunluğu edep bilirdik

Bizler nasıl da saf ve babadan temkinliydik

Ben kirlenmedim büyük ölçüde

Elimin kiri ne ki alnımın akının yanında.

Sana da laf ettirmem hem

Gerçi çok da zaman geçti üzerinden

Aşiyan yollarında yürüdük el ele

Sonra sen hamileyken ilk göz ağrına

Bense bir anne gibi şefkatle

Hani utanmasam para çantanı taşıyacaktım

Sırf sen yorulma diye

Günler geçti gün ne ki bir ömür

Asra binaen çile ile de ördük bir kere

Ne elkızı ne evcimen kuşlar

Ama acısı da böğrümde

Nasıl da üstünden geçti tortulu yıllar

Saf kalmak ve duru ve berrak

Şakıyan bülbüle sevdalı bir gül olmak

Artık benden çok ırak

Akıl ve nizam ve ihtimam

Yaşarken a dan z ye böyle olmalıymış insan

Öyle ki:

Sevgisiz ya da sevgiyi maske bilen kayıp nesillermişiz

Ama dâhil olmadığım aşikâr

Belki de bu yüzden kaybettim bir ömür

Layığı ile yaşamak…

Lütfuna ömrün sözcükler dolamak

Dünün ve günün özetini boş ver

Özü sözü olmanın yaşattığı haysiyet ve kim ne mi der?

Ne kinaye bilirim ne de çıkar/mış meğer

Ruhlar ihaleye.

Halka arz bir muamele

Sevgiyi faiz bildik bileli de

Ve işte kaybettiğimiz sevginin ve insanlığın borsa senedi

Pekişen bir hakkaniyet ve asalet

Günyüzü de bulmaya delalet

Belki bu gün belki yarın

Tekbir getiren sevgilerden bize gerek

Ölümsüz ve adilane

Öyküsü belki de yazılırken bin bir bahane ile

Ama sevgi bu, be dostum

Ne yalan ne de hile!

Hele ki insan insanca Allah rızası için de sevdi mi…