
Düş ektim, hafız…
Düşün düşün nelere meylettim.
Sevgiyi de ektim tümden gelenle
Ve tümevarımdı tüm gerçekler yüreğin
de hasadını mimleyenlere
Ve elbet savurdum öfkemi lakin
sesimle değil
Bedenimle hiç değil
Aşkın ikazında
En çok da İlahi Sevdanın itirazında
Kimse kapısını kapatan nurlu yas’ a
Ve işte bir yasa mahiyetinde
Acından ölsen bile değmezdi asla da
bir Allah’ın kuluna
Oysaki kara kalplerinde doğacak ışığı
Bilmedikleri kadar da kimin içinde
saklıysa güzellikler
Şirk koştukları Rabbime…
Sözcükler vakur
Aşk ise yalın
Ve işte töhmet altında kalanların
İsyanı değildi bastırdığım
Sadece kalp gözümün şefkati
Ben ki:
Kucakladığım kadar devasa evreni
Makulden de öte hep ama hep sevmedim
mi?
İksirli bir şurup misali içim’ i
dinmeyen rahmeti
Oysaki içtiğim sadece su ve huzur
İddiası neyse kâfirin
Demlediğimse umudun seferisi
Elbet seferberliğini de insanların
içten içe dilerken;
Ola ki bir hayal
İyi de hayallerim benim olduğum kadar
Sonsuzluğa nasıl da zimmetli
Şükre doyamadığım ve aşka
Latif bir rüzgârın esintisinde
Ah, ben ki yaşadığım ve sevdiğim
kadar da telaşla…
Ümmetin birliğine delalet
Varsa yoksa İlahi Adalet
Öykündüğüm belki de binlerce hikâye
Yazılası ki yazdığım…
Avlanası değil ama gafil avlandığım
Ne şehvet ne ihtiras ne de karanlık meylettiğim
Bir duru kalp ve göz, ifa ettiğim
En çok da beyazı ve masumiyeti üstüme
giydiğim
Olmaz mı günahım?
Lakin dualardır ve tüm arzularım
Alnımdaki aka kimse kara lekelerle
uğurlayan
Tümden varımdır hem onca şey hâsıl
olan…
Diri bir çiçek
Dingin bir hale
Peyda olan şu gök kuşağı asılı iken
de en tepede
Görünmezin izi
Servetimin hası
Şüheda dostların artık tutmadığım
yası
Gönlümün ve ruhumunsa referansı.
Olmakla ölmekten afaki
Sırlarımın yanlış yoldaki ihlali
Yanlışa düştüm çünkü sevdiğim kadar çevremdekileri
Öyle ki:
Tanınmaz olan kim ise yabancı ahvalin
salınan peçesi
Allah dostu olmanın nesi kötü ki?
Allah’tan geleni
Savurduğum ve serptiğim tüm
meziyetleri
Endamlı yüreğin deminde
İhtişamlı hayallerin deviniminde
Öykümse çok yeni
Sildim sileli dünü
Göğün müridi bir kuş misali
Uçabildiğim kadar da olunuz kani
Sevebildiğimden yana da olmasın asla
içinizde tek şüphe
Kırık sazın kırılgan telinde
Kırıklarımdan inşa etmekteyim kalemi
ve kalemimi
Miladın kaçı
Dolan miadın onca teferruatı
Bense yeni doğan günün ilanı misali
Her güne bir şiir derlediğim
Dengim olansa ruhumun temsili resmi
Ederim neyse insanların nezdinde
Atarı ve öfkesi ile muhatap olmadığım
esinti
İçimi üşütse bile
Sevdiğim kadar da doğrudur
küllerimden doğduğum
Doğrudur bir Gül olduğum
Annemin dilinde kocaman bir yara
Yamalı sözcüklerle diktiğimse hayata
çaldığım maya
Ön sözü yazan nasıl ki yüce Mevla…