Referans...





Düş ektim, hafız…

Düşün düşün nelere meylettim.

Sevgiyi de ektim tümden gelenle

Ve tümevarımdı tüm gerçekler yüreğin de hasadını mimleyenlere

Ve elbet savurdum öfkemi lakin sesimle değil

Bedenimle hiç değil

Aşkın ikazında

En çok da İlahi Sevdanın itirazında

Kimse kapısını kapatan nurlu yas’ a

Ve işte bir yasa mahiyetinde

Acından ölsen bile değmezdi asla da bir Allah’ın kuluna

Oysaki kara kalplerinde doğacak ışığı

Bilmedikleri kadar da kimin içinde saklıysa güzellikler

Şirk koştukları Rabbime…

 

Sözcükler vakur

Aşk ise yalın

Ve işte töhmet altında kalanların

İsyanı değildi bastırdığım

Sadece kalp gözümün şefkati

Ben ki:

Kucakladığım kadar devasa evreni

Makulden de öte hep ama hep sevmedim mi?

 

İksirli bir şurup misali içim’ i dinmeyen rahmeti

Oysaki içtiğim sadece su ve huzur

İddiası neyse kâfirin

Demlediğimse umudun seferisi

Elbet seferberliğini de insanların içten içe dilerken;

Ola ki bir hayal

İyi de hayallerim benim olduğum kadar

Sonsuzluğa nasıl da zimmetli

Şükre doyamadığım ve aşka

Latif bir rüzgârın esintisinde

Ah, ben ki yaşadığım ve sevdiğim kadar da telaşla…

 

Ümmetin birliğine delalet

Varsa yoksa İlahi Adalet

Öykündüğüm belki de binlerce hikâye

Yazılası ki yazdığım…

Avlanası değil ama gafil avlandığım

Ne şehvet ne ihtiras ne de karanlık meylettiğim

Bir duru kalp ve göz, ifa ettiğim

En çok da beyazı ve masumiyeti üstüme giydiğim

Olmaz mı günahım?

Lakin dualardır ve tüm arzularım

Alnımdaki aka kimse kara lekelerle uğurlayan

Tümden varımdır hem onca şey hâsıl olan…

 

Diri bir çiçek

Dingin bir hale

Peyda olan şu gök kuşağı asılı iken de en tepede

Görünmezin izi

Servetimin hası

Şüheda dostların artık tutmadığım yası

Gönlümün ve ruhumunsa referansı.

 

Olmakla ölmekten afaki

Sırlarımın yanlış yoldaki ihlali

Yanlışa düştüm çünkü sevdiğim kadar çevremdekileri

Öyle ki:

Tanınmaz olan kim ise yabancı ahvalin salınan peçesi

Allah dostu olmanın nesi kötü ki?

Allah’tan geleni

Savurduğum ve serptiğim tüm meziyetleri

Endamlı yüreğin deminde

İhtişamlı hayallerin deviniminde

Öykümse çok yeni

Sildim sileli dünü

Göğün müridi bir kuş misali

Uçabildiğim kadar da olunuz kani

Sevebildiğimden yana da olmasın asla içinizde tek şüphe

 

Kırık sazın kırılgan telinde

Kırıklarımdan inşa etmekteyim kalemi ve kalemimi

Miladın kaçı

Dolan miadın onca teferruatı

Bense yeni doğan günün ilanı misali

Her güne bir şiir derlediğim

Dengim olansa ruhumun temsili resmi

Ederim neyse insanların nezdinde

Atarı ve öfkesi ile muhatap olmadığım esinti

İçimi üşütse bile

Sevdiğim kadar da doğrudur küllerimden doğduğum

Doğrudur bir Gül olduğum

Annemin dilinde kocaman bir yara

Yamalı sözcüklerle diktiğimse hayata çaldığım maya

Ön sözü yazan nasıl ki yüce Mevla…

 

 


( Referans... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 17.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu