Her Şey Aynı
“Zamanın en net haliyle üzerimde durduğu, bana zamansızlığı yaşatan o duygunun sonsuzluğunu istedim.” demiştim bundan iki yıl önce bir yazımda. Yine aynısını diyorum, ne tuhaf! Sanki zaman durmuş ya da ben hep aynı kalmışım gibi. Kişiler değişmiş, kişiler yüreğime değmiş, kişiler doğru kişi değilmiş. Yalnızlıkta öğrendim içimi. Biri varken bile yalnızlığımı iliklerime kadar hissettiğimde anladım hakikati. Niyetim sadece sevmek ve sevilmekti. Mış gibi yapanların dünyasına fazlasıyla gerçekçi kaldım. Gerçek olan ayrılıkların acısını, karşıma çıkan ilk fırsatları yakalayarak çıkarttım. Ne de olsa fıtrat bu. Korkularımla yüzleştiğim kadar derin konulardan da kaçmışlığım vardı. Her kaçışta kendimi korulara atar yürürdüm ve korkuluklar beni selamlardı. İçimde hangi tohumu büyüttüysem bir türlü yeşertemedim ve bu beni beceriksiz yaptı. Belki ben onlar için doğru değildim belki de onlar benim için hep hızlı karardı. Her şeyimi vermedim. Zaten bazısı bunu hiç istemedi. Açgözlü insana yetişemedi nazım ve gözü dışarda olana yetemedi namım. Şimdi kafam güzel, bu yazdıklarımı da yarın hatırlarım muhtemel. Ama inanıyorum ben hâlâ, yeterince sarhoş olmadıkça her şeyin mantıklı bir açıklaması vardır. Biri gider, biri gelir ve biri daima kalır. O zaman geldiğinde belki ben de rahat nefes alırım. O zaman yani, belki, ben de kendimi hatırda tutarım.
T.K
(
Her Şey Aynı başlıklı yazı
Tuğsel Karakırık tarafından
20.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
