Feryat
Şu göğüs kafesime sığmayan
gönlüm
Bir kuru latifeyle kırıldı
nedense
Yar bağrını ok gibi
delerken sözüm
Şimdi duyulmuyor feryat
etsem de
Halimi bir bilen, o var
diyordum
Kan aksa yaramı sarar
diyordum
Sevmese de şiirimi, dinler
diyordum
Habersizce kırılmış
kalemim nedense
Elbette geçerim bu çölü de
sonunda
Uğrular yollarıma pusular
kursa da
Yar dudak bükse de
mısralarıma
Değişmez feryadım dinlenir
diyordum
Unutulmuş gariplerin
yiğitlerin ardında
Yatardım hasretiyle
rüyalarda yanında
Dertle insan ozan olur,
çıkarmış dağlara
Kimsesizlik kalbime
çivilenmez diyordum
Gün bitti, yol tükendi,
dağıldı kervanlar
Gecelerim ışıksız kayboldu
kılavuzlar
Kızsam da sevdiğimi
bilseydi o yar
Çözülürdü dilimin bağları
diyordum.
Mehmet Nurettin Üstün
(
Feryat başlıklı yazı
mehmet-nurettin-ustun tarafından
24.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
