"Ünlü Kung-Fu ustasý Ahmet Þimþek Hocama "                                                 

           Çocukluðumuzun gençliðimizin kahramanýydý Bruce Lee. Onun gibi tekme atmaya çalýþýr, yerlerde yuvarlanýr, yüksek yerlerden atlardýk. Favorimiz olmazsa olmazýmýz Cüneyt Arkýn’dý. Ancak Bruce Lee’nin çocukluk gençlik çaðlarýmýzda yeri baþkaydý. Silivri’de zannedersem 1980’li yýllardý. Kung –Fu ustasý Ahmet Þimþek hocamýzýn salonu açýlýnca sanki hayatýmýzdaki en önemli boþluk birden bire dolmuþtu. Siyah kuþak dergisine bile kapak olan Ahmet Hocamýz. Bu dergi kapaðýnda uçan tekme atarak Bruce Lee’nin yerli versiyonu olarak gündemdeki yerini alýyordu. Siyah kuþak dergisi bu fotoðrafý daha sonra pek çok kez kullanmýþtý. Shaolin Tapýnaðýný bile ziyaret eden buradaki Rahiplerle Kung-fu yapan Ahmet Þimþek hocamýz. Dövüþ sanatlarýnda bir numara olduðunu ispat ediyordu. Halen ilerleyen yaþýna raðmen Silivri’deki ayný salonda yýllara meydan okurcasýna ilerlemiþ yaþýna raðmen spora devam etmesi, ayaðýyla uçan tekme atarak gençlerin bile yapamayacaðý hareketleri yapmasý, gerçekten de onun inanýlmaz iradesinin spora olan sadakat ve sevgisinin en önemli delillerindir.  Silivri’ye gidenler bu nedenle bu tarihi spor salonunu görmeden geçmez. Kimler gelip geçmemiþtir ki bu tarihi salondan Silivri’de ikamet eden ilçenin ileri gelen bürokratlarý asker ve polisleri bile burada Ahmet Þimþek hocanýn Kung-Fu taktiklerinden nasiplenmiþlerdir. Bu nedenle bu tarihi mekân aslýnda Silivri için önemli bir deðere sahiptir. Bizde henüz Lise çaðlarýndayken açýlan bu spor salonuna giderek burada karate çalýþýrdýk. Salonda filmlerini izlediðimiz Bruce Lee’yi taklit ederek, onun gibi tekme yumruk vurmaya uðraþýrdýk. Þimdi elinden telefonu düþürmeyen evde bilgisayar baþýndan hiç ayrýlmayan gençleri düþündükçe, o yýllarýn hayatýmýza neler kattýðýný, yaþama karþý bizi nasýl dirençli ve güçlü hale getirdiðini daha da iyi anlýyordum.

         Kerim Abdül Cabbar’la tanýþmamýzda soðuk ve karlý bir kýþ gününde Mecidiyeköy’de bulunan ve Kuþtepe’ye yakýn bir cadde üzerinde olmuþtu. Bu caddede gecenin ilerleyen saatlerine kadar açýk olan seyyar bir dürümcü tezgâhýndan dürüm alýyorduk. Lezzetli ve ucuz olan bu dürümcüden devriye ekipler, Trafik unsurlarý, Yunuslar kýsaca gece boyunca çalýþan resmi sivil pek çok ekip yemek alýyordu. Yine o gece dürüm tezgâhýndan yemek alýrken görmüþtük onu. Ýki metreyi aþan boyu, devasa cüssesi, siyah teniyle týpký Bruce Lee’nin ölüm oyunu filminde oynayan Amerikalý Basketbol oyuncusu Kareem Abdul-Jabbar’e benziyordu. Tabii ki Nijeryalý’nýn ismi baþkaydý. Sonradan öðrendiðimiz kadarýyla ülkemize çalýþmak için gelmiþ birisiydi. Ancak biz onun yabancý olan ismini söylemek zor olduðu için bir de Kareem Abdul-Jabbar’a benzediðinden kýsaca böyle diyorduk. O gece yine dürüm için sýra beklerken; Kerim Abdül Cabbar’da gelmiþti. Kaçamak bakýþlarla bizi süzüyordu. Dürümcüden yemeðini aldýktan sonra bozuk Türkçesiyle;

           - Abi kaç müllon dedi.

O yýllarda para birimimiz bol sýfýrlý olduðu ve yapýlan en küçük bir alýþveriþte milyon kullanýldýðý için böyle söylüyor, ancak milyon diyemediði için müllon diyordu. Tezgâhtaki genç gülümseyerek;

          - Üç yüz müllon dedi.

 Kerim Abdül Cabbar cebinden çýkardýðý parayý tezgâhtaki genç adama verip, yemeðini alarak yanýmýzdan uzaklaþtý. O uzaklaþýrken tezgâhýn çevresindeki küçük sandalye ve masalarda yemeðimizi yiyip bir yandan da onun hakkýnda konuþarak birbirimize espriler yapýyorduk.

          Birkaç gün sonra ayný bölgede devriye gezerken dürümcü tezgâhýna yakýn bir yerde yabancý uyruklu bir þahsýn çevreye baðýrarak rahatsýzlýk verdiðinin haber merkezi tarafýndan telsizle bildirilmesi üzerine olay yerine intikal etmiþtik. Kýsa sürede geldiðimiz olay yerinde Kerim Abdül Cabbar çevreye baðýrýp çaðýrýyordu. Aracý park edip yanýna yaklaþtýk. Yanýmdaki arkadaþým;

         Dostum senin ne derdin var? Ne diye baðýrýyorsun? Diye sordu.

Ancak dev cüsseli siyahi adam arkadaþýn göðsüne öyle bir vurdu ki birkaç metre ileriye fýrladý. Ben elimdeki copu týpký Battal Gazi filmindeki Cüneyt Arkýn gibi ona doðru savurmaya baþladým. Kerim Abdül Cabbar üzerime doðru gelirken ben telsizle takviye istiyordum;

           -Merkez iri yarý bir siyahi mukavemet gösteriyor, acil takviye istiyoruz!

Dev cüsseli adama yaklaþamýyordum. Gerçi Ahmet Þimþek hocamýn salonunda çok sayýda taktik öðrenmiþtim ama Bruce Lee bile Kerim Abdül Cabbar’la dövüþtüðü filimde dayaktan kurtulamýyordu. Ben de bir anda Bruce Lee gibi bu dev siyahiyle karþý karþýya kalmýþtým. Kýsa sürede olay yerine takviye olarak gelen arkadaþlarla ne yapacaðýmýza bir türlü karar veremiyorduk. Yine de ilk ataðý yapan ben oldum. Adamýn iri bacaðýna sarýlýnca diðer arkadaþlarda bir anda üstüne atladýlar. Karþýdan biriside biber gazý sýkýyordu. Bahattin adamýn sýrtýna atlamýþtý. Dev cüsseli siyahiyle aramýzda müthiþ bir arbede baþlamýþtý. Neredeyse on kiþi, bir iri cüsseli adamý yere yatýrmaya çalýþýyorduk. Bu uðraþ ne kadar sürdü hatýrlayamýyordum. Ama bana saatlerce sürmüþ gibi geliyordu. Kerim Abdül Cabbar üstünde biz olduðumuz halde topaç gibi dönüyor hiçbir þey anlamýyor, bütün telkinlerimize raðmen durmuyordu. Bir ara biber gazýndan yanan gözlerini eliyle ovuþturmaya çalýþýnca, nihayet onu yere yatýrmayý baþarmýþtýk. Yerde bir ara bize;

           Tamam, tamam ben teslim abi, tamam… Deyince hepimiz durduk. Kollarýný arkaya çekip kelepçelemeyi baþardýk. Ancak birkaç arkadaþýmýz hafif þekilde yaralanmýþtý. Nihayet sakinleþip bizimle konuþmaya baþlamýþtý. Parasýný kaybettiðini bu nedenle sinirlenip baðýrdýðýný söylüyordu. Ondan kimlik kontrolü için pasaport istedik. Ancak pasaportu yoktu. Kendisini býrakmamýzý istiyordu. Bu imkânsýzdý. Kimlik kontrolü yapmadan býrakamayacaðýmýzý söyledik. Abi ben biliyor, ben pasaport süre bitti. Ben deport, diyordu. Kendisine yardýmcý olacaðýmýzý söyleyerek araca almak istedik. Ancak o kadar iri yarýydý ki ekip otomuza sýðmýyordu. Bölge karakolundan daha büyük bir araç istedik. Az sonra gelen Ford Transit Minibüsle Kerim Abdül Cabbar’ý karakola getirdik. Karakolda nezarethanede taþkýnlýk yapan Kerim Abdül Cabbar bu sefer Nezarethanenin duvarýný yýktý. Yine uzun süren uðraþlardan sonra sakinleþtirildi. Ertesi gün adliyeye çýkarýlýrken bize bir þey söylemek istedi. Kendisiyle konuþmaya baþladýk. Nijerya’da iki çocuðunun olduðunu Türkiye’ye çalýþmak için geldiðini ancak olmadýðýný bize çok teþekkür ettiðini, bizimle yaþadýðý arbedede yaralanan arkadaþlardan özür dilediðini söyledi. Kýsa sohbetin sonuna doðru bunun Amerika ya da baþka bir ülkede yaþansa Polisin kendisini vurabileceðini ancak bizim sabýrlý ve merhametli davrandýðýmýzý üstelik kendi iri cüssesine raðmen bizim de çok güçlü olduðumuzu söyleyerek bizim de gönlümüzü kazanmaya çalýþtý. Biz de silahsýz bir insaný öldürmenin Türk Polisinin kurallarýna aykýrý olduðunu,  her olayda silah kullanmadýðýmýzý, elimizden geldiði kadar kendisine iyi davranmaya çalýþtýðýmýzý söyledim. Yapýlan duruþmada; Görevli Memura mukavemet, Kamu malýna zarar verme, Pasaport Kanununa muhalefet suçlarýndan tutuklanan Nijeryalý’yý muhtemelen buradan deport edileceði Bayrampaþa cezaevine býraktýk. Bu olay devriye ekipler için bu tarz durumlarda nasýl hareket edilmesi gerektiði, nasýl yaklaþýlmasý ve nelere dikkat etmek gerektiði konusunda iyi bir tecrübe olmuþtu. Nijeryalý siyahinin tutuklanmasýna üzülmüþtük ancak yapacak bir þey yoktu. Ülkemizde kanun ve kurallar vardý ve bunlara ister yabancý olsun, ister vatandaþ, herkes uymak zorundaydý. Müdahale ettiðimiz her olayda kim olursa olsun ona zarar vermeden almaya çalýþýyorduk. Ancak bu iþleri yapan her polis çok iyi bilir ki; Bu müdahaleler dýþardan görüldüðü gibi basit deðildir. Arbede sýrasýnda silah ya da býçak çýkarýlarak rastgele kullanýlabilir. Ya da bu kiþinin tanýdýðý arkadaþý, akrabasý dýþardan gelip müdahale edebilir. Ölümünde hayatýnda Allah’ýn elinde olduðunu bilen ülkesi, milleti, vatandaþlarýn huzur ve güvenliði için geceleri her türlü olay, suç ya da suçluyla mücadele eden Polislerin bu alýn teri ve emeði, kimse tarafýndan bilinmez. Çünkü vatan sevgisi karþýlýksýz bir sevgidir.                                                                                                                          Mehmet Nurettin Üstün.