Soğukta Öğrenilen
Şubatın çığlığı kalbimde dolanmaya başladı; fırtınanın yüreğimdeki yaralı çocuğu uyandırmaya çalıştığı o çelişkili zamanlardan taşındım. Ben artık sana nefes olmam. İnsan, en çok başkasından gittiğinin farkına vardığında kendine geliyor; ben artık kendime geldim. Alaturka sevmişim, sen ne anlarsın? Şimdi bir ney, bir kelimeye keman; damgalı bir Şubat’a nispeten kaderi sensizliğe, şerefine içtiğim bir mutluluk say. Elleme sevdayı, uyusun; zaten sana uyanıp neden bir daha kahrolsun? Şubatın tımarhanesinden kaçırdım aklımı, yoluna atılan adımlar yokluğuna dar sokakların alternatifi oldu. Bak, çiçek bahar ister; gönlü hep mi kıyam, bir cesaretle yüzü gülmek ister, hep mi gözü yaş bekler? Gideni kabul ettim. Ziyaret bu kez kaybetmekten memnun. Merdivenleri hızlıca çıktı güneş; yanmaz kalp, buza hayran olup donmaz bekleyiş. Unutuşun kül tablasında kül olur aşk. Şubatın çığlığı duyuldu ve sustu; kediler martta miyav diyecekti aşka, ben dinlemedim. Şubatın çığlığı duyuldu; ben sustum.
Dilara AKSOY
(
Soğukta Öğrenilen başlıklı yazı
dilara aksoy tarafından
1.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
