
Düşler mi, azizim yoksa seferi
tanıklığında gerçeklerin tek içimlik miydi gülüşler hani badireler atlatan
yüreğin peygamber sabrı ve sükûta dönük yüzü verilen muhtıranın varsa yoksa
aşkın kazılmamış mezarında sakince yatan özlem midir şairin o yamalı entarisi…
Bir esvap bildim ben aşkı
Bir entari bir hırka bir ceket gibi
İçimi ısıtan sözcüklerin çektirdiği
Kabir azabı:
Ama ne zaman?
Yazmadığımda ruhumu daraltan o isyan!
En başta zalime ve azman düşlerinde kâfirin,
Günyüzü görmemiş iken de mazlumun
Yetim hakkı yiyen gölgelerin
Gel gör ki:
Ben sadece iyiye ve güzele meylettim
Bir de aşka hürmet ettiğim…
Gönlün açık kepenkleri
Göğün sarkık divane neyleri
Göğsümde safran sarısı bir şiir
dilediğim kadar
Dirildiğim ölüm sonrası
Sazım sözüm de şiirin yongası
Ruhun mehter marşı
Adımda saklı belki de sadece ve
sadece kendime batırdığım
Dikenlerim.
Hâsıl olan yeni gün
Emrivaki dolu olsa ne ki zulmün
Perde arkasında oynaşan gölgeler de
değil asla ilgi alanım
Aydınlıktır benim ruhani yoldaşım
Aşkın ederi olmazsa olmazım
Layığı ile yaşayabilmenin kıvancı
Desturum ise sadece Rabbin rızası
Ne yerdeyim ne de gökte sevdiğimde.
Ne hayalim ne de yalan yaşadığım her
saniyemde
Sevecen bir mealdir ki sabrım ve
şükrüm
Varsa yoksa İlahi Ateşe delalet
Aşkımla koştuğum Hünkârım ve
Hümayunum
Sadece ve sadece Rabbin
hükümranlığında saklı asalet
Dolu yürek
Ki şerrinden tüm canlıların
Yine ve yeniden O’na sığındığım
kadarım
Haricinde haiz olduğum tek bir zerre
Acizliğimse bir bedenden ziyade
Ruhumla yüreğimle ve en sevdiğim şah
damarımdan
Yakın olana meylettiğim…
Her günüm
Her an’ım
Ve de her anı’ m
Dolu dolu aşkla
Ana-baba hakkım ödemekle yükümlü
Zirvede bir duygu nasıl ki radarımın
taradığı
Tırnağı da olamam rahmetli anamın
Altı delik pabucunda rahmetle andığım
Benimse ayağımda rugan ayakkabım
Aşkın zirvesidir öğretiler
Haiz olduğum her zerrem her nimet
Şükür
Dolu ruhum aydınlığım
Varsa yoksa sabra delalet
Ne değil ki yaşadığım?
Gelmez de asla dile
Bilene sorsunlar beni en Yücesine
Bilmezden gelen münafıklardan çoktan
soyutlandığım kadar
Ve en somut hazinem
En endamlı eşrafım
Aşk yüklü esvabım
Anamdan babamdan yadigâr yuvam,
Başımı soktuğum çatım:
Aşkın rüzgârına kapılmış sadece bir
yaprak!
Dalımdansa kopmaya yok asla niyetim.
Batılı değil duyguların
Atılı hiç değil mevsimin
Ne atık ne sıradan
Kendime kefil olduğumdan da öte
Emanetim ben en başta yüce Rabbime
Adım bir çiçekse
Soyadım asaletim babadan yadigâr
Her kutsalım
Ve alnımın akında saklı tüm mirasım
Öncelikle adımı ve soyadını
Yaşattığım çınarım, soyağacım…
Yazarın
Önceki Yazısı