Online Üye
Online Ziyaretçi
Her müşküle düştüğümde meşgule
verendi varlığın:
Yokluğun uzun yollarında derbeder
kılsan da
Derdest olmadığım kadar
Vakur
Ve yalın
Bazen olağan üstü
Verilen yanlış yargıların dahi
üstesinden gelebilen
Hakkaniyet iken de sağduyum
Umarsız insan iklimlerinden dem
vursam bile
Demlenmiş insanlığımın o tiz sesinde
Ve inancımın titrinde
Aşkla ihya olan
Büyüyen bir kalbim vardı benim
mademki
Ön sözü olmayan romanlardan sökün
etmiş
Bir masal kahramanı olmadığım kadar
Masalları dahi talan eden zalim rüzgâr
Ve esinlendiğim ne varsa adı kader
Kimine göre keder
Heder
Olmadığım aşikâr
Hemhal olduğum o vakur
O asi/l rüzgar
Endamlı iken duygular
Eşrafım ne ki?
Ahvalim yorgun iklimlerden de öte
Ahkâm kesenlerin pabuç kadar dili
Ve işte tüm kâinatın en Muktediri ve
tek Hâkimi
Göğsüm derin
Göğün ıslık çalan neferiyim
Bir kuş kadar hafif
En çok da severken
Maneviyatı kalemimle resmederken
Hazmedemeyenlerden uzak
Hamt ettiğim nasıl da kimine göre
yeknesak
Oysaki haizi olduğum tüm değerlerim
Bana önce Rabbimden sonra babamdan yadigâr
Adımın ve namusumun ve şerefimin
üstüne yemin ettiğim kadar
Yaşamakla hemhal
Alnımdaki ak kadar da helal
Ve desturum
Ve tüm servetim
Aşkla kıyama duran aciz bir kul
olduğum kadar
O tek zerremle iştigalim
Yoktan var edene tapan
Aşkla hayatı cennet kılan
Renklerin müridi iken de beyazla
büyüyen bir cihan
Müsebbibi kim ise acılarımın
Muradımsa Allah yolunda dillenir
Yeter ki kalpten kalbe yürünen o
yolda
Tüm sevgiler kutsanır nasıl da
mühürlenir
Azat edilesi bir kuş
Kafesimse; namusum helalim
Pencerem kapım kapalı
Yaşadığım kadar boynuma vebalin
Kükrese de zalim ne ki?
Gölgesinden korkana ne denir ki?
Ne yorgunum ne de yorgan gitti
Gel gör ki:
Kavgam asla bitmedi
Minnet etmediğim kadar bir Allah’ın
kuluna
Boynum kıldan incedir sadece Allah
katında
Nemalandığım haysiyet ve onur
Duruşum ise dimdik alabildiğine vakur
Ne kölesiyim cihanın
Ne de kulluğuna talibim kör nefsin ve
şeytanın
Allah yolunda
Katlanan sevdamla yanan ateşin uğruna
Sözcüklerim zemheride yanan kardelen
misali
Karda dahi açarım
Göz yummadığım kadar yalana ve
ihanete
Doğrularımı korumak adına aç da
yatarım
Rızkımı veren Allah
Gücümü de kalemi de yazdıran
Yoksa neyim ki ben ve de sen, ey
insan?
O, ol, demedikten sonra…