Edebiyat ve Kültür Platformu
Toprağın Hafızasındaki Ateş Çanakkale Zaferi
TOPRAĞIN HAFIZASINDAKİ ATEŞ: ÇANAKKALE ZAFERİ
Bugün takvim, bir yaprak değil artık bir yara izi
Toprak konuşuyor, duyabiliyor musun?
Her karışında bir nabız atıyor hâlâ,
Her taşın altında bir kalp,
Yarım bırakılmış gibi çarpıyor.
Her taşın altında bir kalp,
Yarım bırakılmış gibi çarpıyor.
Deniz, o gün mavi değildi.
Kurşun rengiydi dalgalar,
Gökyüzü barutla yazılmış bir dua,
Ve rüzgâr annelerin iç çekişini taşıyordu kıyılara.
Bir millet, ölmeyi değil,
Ölmeden önce dirilmeyi öğrendi orada.
Siperler, daracık mezar taslakları gibi,
Ama içlerinde dağlardan daha büyük yürekler saklıydı.
Ama içlerinde dağlardan daha büyük yürekler saklıydı.
Bir asker düşün cebindeki mektup yarım,
Cümlesi eksik: Anne, ben…
Devamını toprak tamamladı.
Ve bir komutan yükselir zamanın içinden,
Gözleri ufka değil, kaderin tam kalbine bakar:
Mustafa Kemal Atatürk...
Der ki:
“Ben size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum.”
Bu, bir emir değil,
Bir milletin ölümsüzlüğe attığı imzadır.
Bir milletin ölümsüzlüğe attığı imzadır.
Kurşunlar yağmur değil artık,
Kaderin keskin harfleri,
Her biri bir ismi sonsuza kazıyor.
Toprak titriyor ama korkudan değil,
Üzerine düşenlerin ağırlığından gurur duyuyor.
Bir an gelir zaman durur,
Bir mermi, başka bir mermiye çarpar havada.
Sanki evren bile der ki:
''Bu kadar ölüm ancak böyle anlatılabilir.''
''Bu kadar ölüm ancak böyle anlatılabilir.''
Ve o an insanlık susar, destan konuşur:
Çanakkale, bir cephe değil sadece, bir aynadır.
Kendine bakan ya korkusunu görür ya cesaretini.
Orada gençlik yaş almadı yaş bıraktı geride.
Bıyığı terlememiş çocuklar,
Ellerinde tüfek değil, gelecek taşıdılar.
Ellerinde tüfek değil, gelecek taşıdılar.
Ve o gelecek, kanla yazıldı ama asla silinmedi.
Bugün biz nefes alıyorsak eğer,
Bu bir alışkanlık değil bir mirastır.
Her soluk, bir şehidin yarım kalan cümlesinin devamıdır.
Ey zaman, unutma.
O gün bir millet toprağa düşmedi topraktan yükseldi.
Ve şimdi her 18 Mart’ta
Rüzgâr biraz daha ağır eser,
Çünkü içinde binlerce vatan fısıltısı taşır.
Rüzgâr biraz daha ağır eser,
Çünkü içinde binlerce vatan fısıltısı taşır.
Çanakkale, bir zafer değil,
Sadece bir efsane de değil,
Sadece bir efsane de değil,
Bir milletin ölüme karşı yazdığı en güzel şiirdir.
Toprağın Hafızasındaki Ateş Çanakkale Zaferi başlıklı yazı basak--kaya tarafından
18.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.