Edebiyat ve Kültür Platformu
Sessizliğin Çığlığı...
Üstüme üstüme gelen duvarlar,
Sanki şehrin kalbi taş kesilmiş.
Ne bir selam var yüzlerde,
Ne bir sıcaklık kaldı sözlerde.
Kalabalık dedikleri bu mu?
Omuz omuza ama ruhlar kilometrelerce uzak.
Çığlık atsam yankım bile dönmez geri,
Bu şehir insanı değil, yalnızlığı büyütür.
Geceler uzun,
Sokak lambaları yorgun.
Ben susarım,
İçimdeki fırtına konuşur.
Bir gün bu beton yığınlarını aşacağım,
Göğe değil, kendime yükseleceğim.
Çünkü insan en çok
Yalnızken güçlenir
Hüseyin YANMAZ
27/02/2026
Sanki şehrin kalbi taş kesilmiş.
Ne bir selam var yüzlerde,
Ne bir sıcaklık kaldı sözlerde.
Kalabalık dedikleri bu mu?
Omuz omuza ama ruhlar kilometrelerce uzak.
Çığlık atsam yankım bile dönmez geri,
Bu şehir insanı değil, yalnızlığı büyütür.
Geceler uzun,
Sokak lambaları yorgun.
Ben susarım,
İçimdeki fırtına konuşur.
Bir gün bu beton yığınlarını aşacağım,
Göğe değil, kendime yükseleceğim.
Çünkü insan en çok
Yalnızken güçlenir
Hüseyin YANMAZ
27/02/2026
Sessizliğin Çığlığı... başlıklı yazı Hüseyin Yanmaz tarafından
26.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
