Rabbe Ve Peygambere Yakarış...

Suskun renkler en çok da gök küskün

Sevginin izini süren ölümüne yeminler

Ve işte sürgün edildi mevsimler

Nameler de suskun ruh da

Aşk üzgün koyu renginde sefanın süremediğine

Değil de asla pişman

Cefası yiğit bir kader

Aşkın elasında saklı ansızın hâsıl olan keder

Ve Mümin yürekler

Bir batında göçtü işte gün ve gece

Gıybete duran cihan

Oysaki kıyamda olmalıydı yer de gök de ve insan

Kıyılan canlar kayıp ruhlar

Coğrafyalarda saklı ölü bedenler

Üstelik kayıp her biri

Ayıp nedir bilmezken de insanın ederi

Ve adabı savruk

Müşfik olansa sadece Rahman

Belki de insanı yarattığına pişman

Yaratılar ve öğreti

Muktedir olana da kapılıp gitmedi mi?

Mevsim batıl

Sevgi adeta atıl

Çığlığı ölü bir meal

Atıfta bulunsa ne ki ne şair?

Bozguna uğramış iken de hatmi çiçeği

Oysaki teslim olmalıydı surelere hatimlere

Metruk haneler ve içinde yaşayan mazlumlar

Ah kim bilir nerede?

Bir yonga misali duyguların ikbali

Uzamında asaletin gök ile yerin buluştuğu nasıl da belli

Gel gör ki:

Kavuşulası değil asla huzur

Rütbesi hüzün iken de şair ve ömür

Kalıbının adamı ya da kadını olsa bile

Nemalanmadığı kadar dünya hevesiyle

Baş koyduğu neyden ibaret bilemedi de ahvali

Aşkı kayıp

Huzuru gömülü

Yazılası destanlar misali

Ve işte kıyamda yerküre

Geç olduğunu bile bile

Şair de ve yetim öksüz mevsimin

Devridaim yaptığı bunca bilinmezin

Olmasa da kuyruk acısı

Kuyruğunu kıstırıp da zehrini sunana nasıl da yabancı

Yabancısı çünkü kötülüğün ve kötünün

Yerlisi iken de şu sevdalı şehrin

Ayrık düşler

Oysaki her şeyin ayırdında şair

Yazılası nazım ve nesir

Esiri olmadığı kadar da nefsin

Neye delalettir sahi sürmenaj olmuş bunca insan bunca kibir?

Muadilini arar da arar

Meali bilindik yüreklerde sararır solar

Ne esefin izini sürer

Ne de olsa da heder

Ve işte o kesif sessizlik büyür içinde

Kulluğa amade İlahi Aşkın nezdinde

Sadece bir kum tanesi

Doğuştan asil ve sevmediği kadar nispeti gıybeti

Hasreti mi?

Sadece Rabbine.

Haset olanların farkına varmadığı kadar

Sürgün edilmiş bir kere nesline

Azadesi kâinatın

Uleması sevdanın

Bir ulak gibi

Uyruğu insan uydusu sevgi

Olsa ne ki ne?

Azat edilesi bir ömür ki

Taşlandığı kadar sokulduğu yerin dibine

Gel gör ki:

Şair sokulur tek Sevdiğine

Başı okşanası

Teslimiyeti elbet Rabbine

Usulca beklediği o el ki:

Yetim ve öksüz başını okşasın diye

Dileği ve duası

Aşkın da insanın da hası iken yüce Peygamberi

Bitimsiz umudu ve inancı…